Ik ben alweer 33 weken zwanger. We komen steeds dichterbij het moment dat het ontzettend veilig is om te bevallen. En ik ben blij toe. Ik ben klaar voor de komst van de kleine Klaas en ons huis ook. Langzaam aan maak ik de balans op over de afgelopen behoorlijk pittige maanden en probeer ik mijn hoofd boven water te houden en de laatste weken te doen slagen. Dit gaat met vallen en opstaan, maar bovenal door heel erg rustig aan te doen. Ik praat je bij over afgelopen week. 

Hoe voel ik me?

Er is nog niet veel veranderd ten opzichte van vorige week. Ik ben nog steeds erg suf van de medicatie en ben me niet perse beter (of slechter) gaan voelen. Wel merk ik dat het wennen aan de bloeddrukverlagers de goede kant op gaat, waardoor ik langzaam aan weer iets meer ga doen. Maar dat wordt direct bestraft met dikke enkels. Mijn tenen lijken ‘s avonds wel kleine sumoworstelaars en ze zijn vaak gevoelloos.

Ook merk ik dat ik weer neerslachtiger ga worden. Een bijwerking van de medicatie ik weet het. Maar ook de angst voor de bevalling komt om de hoek kijken. Het is tijd dat er deze week wat afspraken gemaakt worden om dat soort dingen heel goed door te spreken. Ik word enorm geholpen in het ziekenhuis en er wordt heel erg meegedacht naar oplossingen waar mogelijk, dus ik ben ervan overtuigd dat ze er alles aan zullen doen het makkelijker voor me te maken. Maar ik ben wel reëel. Bevallen is nooit makkelijk. Het zou alleen wel schelen om de weg naar de uitdrijving (yuk, wat een woord..) wat makkelijker te maken.

Groei & Kilo’s

Die buik groeit goed ja, hij gaat steeds verder naar voren staan en als ik op straat loop krijg ik vaak te horen dat het vast niet lang meer gaat duren. Officieel toch nog een week of 7, maar ik zeg maar gewoon ja en amen.

Ook is er een halve kilo bijgekomen in een week tijd. Wat helemaal prima is. Als het zo doorgaat ben ik na de bevalling lichter dan ik was voor de zwangerschap haha.

op-buik-zitten

Afspraken afgelopen week

Dinsdag was het weer tijd voor de wekelijkse controle. Daar bleek mijn bloeddruk nu echt stabiel te zijn (120/85), dus de medicatie doet wat dat betreft goed zijn werk. Wel werden er opnieuw eiwitten in mijn urine gevonden. Dus werd er besloten gelijk alles maar weer te controleren, ik ben dus bloed gaan prikken en heb extra urine ingeleverd bij het lab. Daar bleek dat de eiwitten wel steeds meer worden, maar voorlopig nog geen opname laten zien. Dus dat was goed nieuws.

Ook hadden we een groeiecho. Het was drie weken geleden dat ik die gehad had en toen lag het buikje van Klaas ruim 3 weken voor op de groei, vergeleken met de rest van zijn lichaam. Nu ben ik wel druk bezig met het instellen van de insuline en blijkt dat dit toch wel wat doet. Nu liep zijn buikje vergeleken met de rest van zijn lichaam nog maar 10 dagen voor op groei en was dus keurig teruggebogen onder de P97 lijn in de curve. Hij is wel groot, maar niet extreem, dus dat is goed nieuws.

Ik had vrijdag nog telefonisch contact met de diabetesverpleegkundige om het instellen van de insuline weer op elkaar af te stemmen en dat ging allemaal prima. Ik krijg mijn suikers steeds beter onder controle en weet bij wat voor maaltijden ik toch iets extra’s moet spuiten. Hopelijk blijft het zo de komende weken.

Leuke dingen afgelopen week

  • Ik ben weer een keer gaan autorijden, na ruim een week niet rijden vanwege de sufheid, durfde ik het nu wel weer aan. Wat een gevoel van vrijheid geeft dat dan toch.
  • September is begonnen, dat betekent dat we uiterlijk volgende maand een gezin van 4 zullen zijn. Wauw!
  • We hebben het geboortekaartje uitgekozen en een proefdruk is besteld
  • Luuk gedroeg zich voorbeeldig op de peuterspeelzaal
  • Ik ontving de allerlaatste gekochte babykleertjes en heb ze gewassen. Alle kleding is nu schoon en netjes opgeborgen
  • Ik begon met het klaarzetten van de vluchttas
  • Voor mijn gevoel zijn we steeds meer klaar voor de komst van onze ‘Klaas’ en dat geeft me enorm veel rust, laat hem maar komen als hij er ook klaar voor is!
  • Luuk probeerde mijn buik open te zagen met een speelgoedzaag, want de baby moest eruit haha. Ook hij wordt ongeduldig.
Show Full Content

About Author View Posts

Joyce

Hoi! Ik ben Joyce (32), schrijfster én oprichtster van MamaKletst.nl. Moeder van twee jongens, Luuk (6) en Maik (4). Samen met mijn vriend en mijn 2 kinderen woon ik in het mooie Amersfoort. Naast mijn blog werk ik op een BSO en volg ik een studie tot pedagogisch medewerker. Daardoor weet ik veel over het reilen en zeilen in moederland, waar ik weer goed over kan schrijven op MamaKletst!

Previous Terugblik op mijn zwangerschap
Next TV programma waar ik aan mee zou willen doen

2 thoughts on “33 weken zwanger

  1. ohhh zooo herkenbaar wat je schrijft allemaal…nog even volhouden meid…hopelijk is jouw bevalling net zo fijn als die van mij en kun je daarna lekker genieten van je gezinnetje! Wat heb je trouwens een prachtig mooie buik!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Close

NEXT STORY

Close

Weekoverzicht #9: The Scene

22 juni 2014
Close

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om je de beste surfervaring mogelijk. Als je doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van je cookie-instellingen of je klikt op "Accepteren" hieronder dan ben je akkoord met deze instellingen.

Sluiten