Terwijl ik de laatste zwangere dagen door kwam en lag te bevallen, waren er ondertussen verschillende bouwvakkers hard aan het werk in ons appartement. Zij gaven ons huis een nieuwe badkamer, wc, keuken, nieuwe ramen, een nieuw ventilatiesysteem, een extra isolatie wand in de slaapkamer, nieuwe stopcontacten, nieuwe stroomdraadjes en zorgden voor heel veel stof in alle ruimtes in huis. Een flinke verbouwing, wij zaten niet voor niets op de camping om op die manier zo min mogelijk last van stress te krijgen. 

Op 2 april was ons huis, na het harde werken van Joost en mijn moeder om alles gereed te maken, klaar voor mij en Luuk om thuis te komen. Dat is raar. Alles ruikt vreemd, het was een enorme puinhoop, maar wat was het heerlijk om een commode en een wieg bij de hand te hebben waar Luuk verzorgd kan worden en lekker kan slapen. En onze eigen televisie en ons fijne internet, want op de camping hadden we niks.. En ondertussen ruimden we de keuken in, gaven zoveel mogelijk spullen weer een plaatsje en pakten wat dozen uit. Tot het moment dat je er alleen voor komt te staan. Joost moest weer aan het werk, ik was thuis met Luuk en kreeg niets voor elkaar. Luuk sliep steeds een half uurtje en in dat half uurtje was ik allang blij dat ik mezelf en de salontafel of het aanrecht al had gefatsoeneerd.

En ik werd zo onrustig van al die dozen en troep overal. Als ik al een uurtje rust had, had ik geen idee waar ik moest beginnen. Toch probeerde ik het zoveel mogelijk los te laten, sprak met Joost af dat ik gewoon iedere dag moest proberen 1 vuilniszak vol spullen die weg kunnen te vullen en zo slonk de boel al snel. Toen we gisteravond ook nog eens al het grofvuil aan de weg konden zetten was ik zo blij, alle troep was weg en er kwamen bergen stof, kattenharen en bouwstof tevoorschijn. Maar dat komt nog wel, elke 5 minuten die ik nu iets kan doen, pak ik aan en ik geniet ineens van het poetsen en schoonmaken. Het lijkt wel of de nesteldrang die ik tijdens de zwangerschap niet had, nu ineens naar boven komt.

In plaats van pissig op mezelf te zijn dat ik bijna niets gedaan krijg, ben ik nu blij met elke kruimel die ik weg kan gooien. Loslaten is the key. Daarmee krijg ik veel meer gedaan. En langzaam aan kunnen we niet alleen genieten van ons gezin, maar ook weer van het huis waarin we wonen. Wat een heerlijk gevoel!

Uitgelichte afbeelding komt van Shutterstock.

Show Full Content

About Author View Posts

Joyce

Hoi! Ik ben Joyce (32), schrijfster én oprichtster van MamaKletst.nl. Moeder van twee jongens, Luuk (6) en Maik (4). Samen met mijn vriend en mijn 2 kinderen woon ik in het mooie Amersfoort. Naast mijn blog werk ik op een BSO en volg ik een studie tot pedagogisch medewerker. Daardoor weet ik veel over het reilen en zeilen in moederland, waar ik weer goed over kan schrijven op MamaKletst!

Previous Luuk is geboren!
Next Eerste Pasen

1 thought on “After-verbouwing stress

  1. Wat lekker voor je dat alles nu weer op zijn plaats begint te vallen. Het lijkt me ook heel heftig om hoogzwanger/net mama dit soort dingen te moeten ondernemen, dus ik neem mijn petje af 🙂

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Close

NEXT STORY

Close

Onvoorwaardelijk

16 juli 2015
Close

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om je de beste surfervaring mogelijk. Als je doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van je cookie-instellingen of je klikt op "Accepteren" hieronder dan ben je akkoord met deze instellingen.

Sluiten