Het was me het weekje wel weer. Die griep verlaat ons huis maar niet. Elke keer als we er een paar dagen vanaf zijn, slaat het weer toe. Helaas voor Maik heeft hij er vooral heel veel last van. Maar de gebroken nachten breken ons allemaal op. En voor mijn to do list op werkgebied is het ook niet ideaal. Maar goed, we doen wat we kunnen en de rest komt later wel weer. Het is tijd voor een nieuwe Kletsend de week door (kdwd)! 

Maandag 22 januari

Terwijl ik mijn ontbijt net naar binnen heb gewerkt, begin ik met het uitschrijven van mijn/ons weekmenu. Ik heb sinds de operatie helemaal geen zin om te eten, dat is de bedoeling, maar ik moet natuurlijk wel 6 keer per dag eten. Zo’n uitgeschreven weekmenu helpt daar goed bij. Zo hoef ik over de hoofdmaaltijden niet na te denken en kan ik kiezen uit een lijstje met snacks die ik eronder nog aanvul. Vlak daarna bestel ik alle benodigdheden bij de Albert Heijn. Ideaal!

‘s Middags haal ik dit koortsige mannetje uit bed. Nee he, daar gaan we weer! We zijn er immers net een paar dagen vanaf. Gelukkig kan hij nog wel even lachen voor een foto.

Tijdens de lunch maak ik tosti’s en Maik lijkt ervan te gaan smullen, maar besluit de rest toch te laten staan. Als hij niet eet, is dat echt een teken dat het niet goed gaat.

We knuffelen dus veel en ‘s avonds valt hij bij me in slaap.

Ik haal bij het postkantoor mijn nieuwe speeltje nog even op. De Canon G7 X mark 2. Wat een mooie camera!

Na het eten gaat het met mijzelf weer mis, ik krijg een dumping. Wat een ellende toch weer.

Dinsdag 23 januari

Als ik Luuk heb weggebracht naar het kinderdagverblijf, neem ik Maik weer mee naar huis. Halverwege de nacht hebben we zijn koorts gemeten en die tikte de 40 graden aan. Dat wordt geen werkdag voor mij dus. Heel jammer, want ik zou een persevent hebben, maar zieke kinderen gaan voor.

Eenmaal thuis lijkt hij ineens op te knappen. Zal je altijd zien! Hij geniet volop van het spelen met de auto’s van Luuk.

Ik heb iets te hard moeten lachen om bovenstaand plaatje. Want ja, zo is het precies bij mij!

Zie hem lachen dan, de kleine draak. Na zijn middagdutje probeerde ik er weer wat eten in te krijgen, maar het ging niet van harte.

Gelukkig vindt Maik ook troost bij Sjef. Zo lief die twee samen. Aan het eind van de middag haalt Joost Luuk op van het kinderdagverblijf, de koorts is weer terug bij Maik en zo hoeven wij de deur niet uit.

Woensdag 24 januari

De laatste keer dat ik een wrap at, kreeg ik een dumping. Maar ik moet toch echt blijven proberen zulke dingen te eten. Dit was mijn lunch, een wrap met roomkaas, kipfilet, ijsbergsla en komkommer. Het ging helemaal op en smaakte heerlijk! En het viel nog goed ook.

‘s Avonds wok ik wat broccoli, kip en cashewnoten in een zelfbedacht sausje. Erg lekker, maar helaas valt het niet heel lekker. Ik krijg geen dumping, maar krijg ook nog geen eens de helft van dit (gebaks)bordje leeg.

De rest van de dag was ik druk bezig met de kinderen. Luuk was moe, Maik hangerig, maar aan het eind van de dag leek hij toch weer op te knappen. En ‘s avonds at hij goed. Zo fijn!

Donderdag 25 januari

We slapen de nacht gelukkig weer door! En ik word wakker met bovenstaande foto van Maik in mijn timehop app. Wat een heerlijke foto van Maik!

‘s Morgens probeer ik of ik mijn nieuwe (maat 44!) broek pas en ik ben helemaal verbaasd als het met gemak over mijn billen heen gaat. De broek zit als gegoten. En ik laat vriendin Marije zien wat een dunne beentjes (voor mijn doen) ik erin heb. Ik smeer make-up op mijn gezicht, want ik voel me gelijk zo goed, wat een overwinning die broek!

Beide jongens kunnen weer naar het kinderdagverblijf vandaag. Halverwege de ochtend krijg ik deze foto van Maik toegestuurd. Hij speelt fijn met de diertjes. Zo fijn dat ze dit soort foto’s af en toe naar me toe sturen.

Vrijdag 26 januari

Ook vrijdag gaat het weer goed met Maik. Zo fijn! Hij smult ‘s avonds van de boerenkool met rookworst. Ik heb er ook heerlijk van gegeten en het viel goed. Dat voelt lekker zeg.

Heel Nederland is in de ban van Rapper Sjors en zijn pornofilmpjes vandaag. Ik lach me rot om bovenstaand plaatje van Rumag.

Zaterdag 27 januari

Ik doe mijn best om in de weekenden minder te werken, maar aangezien Maik elke keer ziek is ‘s avonds ook nog wel eens wakker wordt, moet ik vandaag toch even flink aan de bak. Ik maak dan ook geen foto’s, want ik ben veel te druk met andere dingen!

Zondag 28 januari

Het is de uitslaapochtend van Joost, alleen lukt dat niet helemaal. Luuk is in een echte peuterpuber bui. Het komt goed uit dat we alles er even uit gaan waaien vandaag, want van thuis zitten worden we vandaag allemaal niet vrolijk denk ik.

Tegen de middag pikken we mijn moeder op en rijden naar Katwijk aan Zee. Een strand waar we allemaal nog nooit geweest zijn, maar we kunnen dichtbij parkeren. Sjef is mee en is voor het eerst op het strand. Net als Maik trouwens!

Het waait als een malle en Maik vindt die wind maar niks en kruipt helemaal in zijn jas.

Luuk en Sjef vinden het geweldig en rennen samen het strand over. Ook probeert Luuk nog wat schelpen te zoeken.

Golven, golven en nog meer golven.

Maik trekt het echt niet meer, dus na zo’n 20 minuten besluiten we om te draaien en terug te lopen. Met wind tegen. Eh tja, daar was Luuk minder blij mee. Hij vond het verschrikkelijk, die wind in zijn gezicht. Dus soms stonden we even stil met ons gezicht de andere kant op, even bijkomen. Luuk wilde alleen niet met me op de foto, kleine eigenwijs.

Terug in de auto blijkt Maik zich toch wel oke te voelen. Hij eet zelfs wat. Maar helaas komt het er op weg terug naar huis ook allemaal weer uit. Beetje jammer. Als ook Sjef ineens wagenziek lijkt te worden is het feest compleet. Gelukkig vond ik het uitwaaien wel heel leuk, hahaha.

Net fris onder de douche vandaan, pyjama aan en dan maar weer lekker knuffelen met mama. Maik knapt er aardig van op, maar hoest ineens weer de longen uit zijn lijf. We gaan dus toch de huisarts maar eens vragen hem na te kijken. Eens zien wat er aan de hand is. Hopelijk verlaat die griep in elk geval gauw ons huis! Ik bereid me in elk geval maar voor op een week waarin ik weer weinig kan werken. Het is vast veel fijner om te knuffelen met elkaar.

What goes around comes back around. Ik vind dit zo’n mooie quote. Ik heb de laatste maanden gewerkt dat als je jezelf openstelt en verschillende dingen deelt, je dat ook weer terugkrijgt. Hierdoor zit ik in drie hele fijne appgroepjes met andere bloggers. Soms gebeurt daar helaas ook wel eens iets vervelends in. En dan past bovenstaande quote er ook weer fantastisch bij. Laten we zeggen dat er tussen al die fijne momenten, soms ook wel eens haat en nijd is tussen bloggers. En dat went nooit. Maar uiteindelijk tellen vooral de mensen waar je wel veel aan hebt, mee!

Lees ook: Weekoverzicht #166

Show Full Content

About Author View Posts

Joyce

Hoi! Ik ben Joyce (32), schrijfster én oprichtster van MamaKletst.nl. Moeder van twee jongens, Luuk (6) en Maik (4). Samen met mijn vriend en mijn 2 kinderen woon ik in het mooie Amersfoort. Naast mijn blog werk ik op een BSO en volg ik een studie tot pedagogisch medewerker. Daardoor weet ik veel over het reilen en zeilen in moederland, waar ik weer goed over kan schrijven op MamaKletst!

Previous 10 leuke zwangerschapsboeken, ook voor mannen
Next Kantoorruimte in een klein huis

Comments

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Close

NEXT STORY

Close

Gehaakte deken #2

15 september 2014
Close

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om je de beste surfervaring mogelijk. Als je doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van je cookie-instellingen of je klikt op "Accepteren" hieronder dan ben je akkoord met deze instellingen.

Sluiten