Natuurlijk komt er ook op MamaKletst een jaaroverzicht. Wat was het een druk en indrukwekkend jaar. Maar ook waanzinnig mooi. Het is geen korte blog geworden. Misschien zelfs veel te lang. Maar in minder woorden kon ik mijn jaar niet vertellen. Lees en kijk dus mee naar onze 2014! 

Januari

Het nieuwe jaar begon best goed. Op 2 januari gingen wij met mijn schoonouders naar een echopraktijk in Utrecht voor een 3d echo. Luuk was alleen zo eigenwijs om al heel erg ingedaald te liggen, waardoor zijn gezicht niet goed in beeld gebracht kon komen. De 3d beelden waren dus niet mooi en onduidelijk. Hij was toen al eigenwijs. Maar met een aantal mooie normale echo foto’s liepen we weer naar buiten. Ook maakten we de babykamer af wat schilderwerk, meubels en de vloer betreft.

Weekoverzicht-1

Samen met mijn moeder haalde ik stof voor de wieg, om deze te bekleden en verder deden we vrij weinig.

Want de tweede helft van januari begon ik me niet lekker te voelen. Ik kreeg hoofdpijn, het gevoel van een strakke band om mijn borst en begon ineens weer over te geven. Daar was ik net een paar weken vanaf. Er werd een hoge bloeddruk vastgesteld en ik werd opnieuw aan de gynaecoloog overgedragen. Het werd op dat moment ook vrijwel zeker dat ik sowieso niet thuis mocht bevallen. Dat was ik sowieso al niet van plan, dus eigenlijk was dat deel vooral een opluchting.

Februari

2 februari werd ik verrast met een babyshower. Nu wist ik wel al dat die babyshower plaats zou gaan vinden. Dat hadden ze me alvast verklapt, omdat ik niet zo goed tegen verassingen kan. En al helemaal niet in de staat waarin ik toen verkeerde. Ik raapte mezelf bijeen en er werd me verteld dat ik naar het restaurant moest komen waar mijn broertje werkt. Daar zaten allemaal lieve mensen. Mijn tantes, maar ook de moeder, zus, schoonzus en kinderen van mijn stiefvader. Wat was ik verrast (toch nog)! Huilend liep ik naar binnen. Ook mijn schoonmoeder, schoonzus, schoontante en beste vriendin waren van de partij. We speelden wat spelletjes, aten lekkere hapjes en hadden een hele gezellige middag. Met een auto vol cadeaus ging ik aan het eind van de dag weer heel moe terug naar huis.

Gelukkig was de babyshower leuk, want de rest van de maand was een wirwar van emoties, pijn, angst en verdriet. Mijn bloeddruk liep de spuigaten uit en moest zo snel mogelijk met bloeddrukverlagende medicatie omlaag gehaald worden. Ik nam afscheid op mijn werk. Mijn verlof ging in (lees: ik stopte met werken) en al de volgende dag ging het mis. Ik voelde Luuk nauwelijks en begon weer met overgeven. Overgeven was in combinatie met mijn klachten duidelijkheid voor foute boel. Ik moest dus direct naar het ziekenhuis komen. Daar werd ik aan de CTG gelegd en ging de hele medische molen weer draaien. Ze zagen dat Luuk het niet heel erg meer naar zijn zin had. Maar ik was pas 32 weken zwanger, dus dat was niet best. Luuk’s hartslag stabiliseerde en ik mocht weer naar huis. Met als voorwaarde dat ik aan de bel zou trekken als ik mezelf, of Luuk niet goed zou voelen. De volgende dag kwamen we weer voor een CTG en er werd door middel van een kathether urine afgetapt. Ik bleek een gigantische blaasontsteking te hebben en mijn bloeddruk steeg gevaarlijk hoog. Ik werd platgegooid met medicijnen. Joost moest er erg om lachen. Ik leek wel high. Mijn laatste beetje vrijheid werd afgenomen. Autorijden mocht niet meer. En ik mocht alleen nog maar op bed liggen. Ook moest ik urine opvangen.

ChaletZeist

Om een lang verhaal iets korter te maken. Ik werd twee dagen na de ontdekking van de blaasontsteking opgenomen met een zwangerschapsvergiftiging. Ik mocht niet meer naar huis zonder baby en er werden voorbereidingen getroffen voor een rondleiding op de medium care van de neonatologie. Dat soort dingen wil je niet horen als je 32 weken zwanger bent. Maar het was de realiteit, dachten we. Totdat die middag de definitieve uitslagen van mijn urine- en bloedtesten binnenkwamen. Mijn hoeveelheid eiwitten waren hoog, maar nog net niet te hoog. Ik mocht dus toch thuis weer verder broeden.

Wel werd er een dag later zwangerschapsdiabetes vastgesteld. Welja, kon er ook nog wel bij. Ik werd op een streng dieet gezet en moest 5 keer per dag zelf mijn bloedsuikers testen. Mijn wereldje werd klein en de enige uitstapjes die ik maakte waren die naar het ziekenhuis 2 tot 3 keer per week. Luuk was rustig in mijn buik en ik moest turven hoe vaak ik hem voelde. Ik kon dus echt niet meer genieten van het zwanger zijn. Zelfs de bewegingen moesten worden geregistreerd. Dan is zo’n bewegende buik al snel niet leuk meer.

Maart

De maand maart brak aan en we sukkelden maar door. Terwijl ik druk bezig was mijn kind groter te laten groeien, kwamen de verbouwingsgeluiden in de flat steeds dichterbij. De controles in het ziekenhuis waren steeds op het randje. Voor mijn gevoel hing ik al over het randje heen. Ik hield gigantisch veel vocht vast en had geen idee meer hoe ik moest liggen, lopen of eten. Ik probeerde zoveel mogelijk te slapen. Maar het bed kwam me mijn neus uit. Ik werd er gek van. Vooral omdat er zoveel verbouwingsherrie om ons heen was. De woningbouw besloot dat dit geen leven voor me was en dat we naar een chalet op een camping vlakbij mochten zitten. Sowieso voor de periode dat ons huis verbouwd zou worden, maar ook voor zolang als nodig qua herrie. We verhuisden met wat (euh, iets teveel) spullen daarheen. Namen de beestjes mee en ploften neer in de chalet.

Daar had ik geen internet, althans, niet veel. Dus ik had alleen de televisie. Op de camping zelf was niets te beleven. Dus ik ging me nu pas echt vervelen. De artsen namen me voor mijn gevoel niet serieus. Ik smeekte elke keer als ik er was om me te helpen. Maar nee, Luuk had het nog te goed. En dus moest ik volhouden. Er werd zelfs gezegd; “De laatste loodjes wegen nu eenmaal het zwaarst”. Ja, ik had wel van meer last dan alleen de laatste loodjes. Steeds bozer kwam ik steeds naar huis/de camping. Teleurgesteld in de artsen en bang voor alles wat er komen ging. Ik was niet bang voor de bevalling. Daar zag ik juist helemaal niet tegenop. Want ik wist dat het daarna klaar zou zijn.

008

Ondertussen bleek dat mijn vruchtwater minder werd en dat ze bang waren dat misschien zelfs te weinig was. Maar toch moest ik elke keer weer naar huis. Toen ik op 20 maart opnieuw bij een andere arts terecht kwam brak ik. De twee dagen daarvoor had ik urine opgevangen. Ik wist het zeker, ik voelde me nog slechter en wist 100% zeker dat de zwangerschapsvergiftiging was doorgebroken. Het lab had mijn buisje urine laten vallen. Ik moest dus opnieuw urine opvangen 24 uur lang en dan zouden ze de volgende dag weer gaan kijken. Ik werd gek. Toen een verpleegkundige zag hoe ik er doorheen zat, is ze direct naar het lab gaan bellen. Gelukkig vonden ze alsnog een buisje met mijn urine. Ik mocht naar huis, de arts zou me de uitslag doorbellen en dan zou er beslist worden wat er ging gebeuren. Ik voelde me zo begrepen door deze man. We gingen naar huis en 3 uur later ging de telefoon. De zwangerschapsvergiftiging was inderdaad doorgebroken. Ik moest direct naar het ziekenhuis komen. Omdat ik die dag precies 37 weken zwanger was, werd ook besloten me de volgende ochtend gelijk in te leiden.

001

22 maart was Luuk er dan eindelijk na een helse bevalling. Ik was niet direct alle ellende vergeten, maar wat was ik blij dat hij er was. We moesten nog 48 uur in het ziekenhuis blijven en mochten daarna terug naar de camping. De kraamhulp kwamen helpen met opstarten en toen stonden we er alleen voor. Luuk was van begin af aan al een makkelijke baby. De kraamweek was rustig, ondanks dat we in een chalet zaten. Ik zat urenlang met Luuk op mijn borst op de bank. Gewoon een beetje naar hem te kijken. Dat was pas genieten. Je kunt dus wel zeggen dat de maand maart de ergste, maar ook de mooiste maand was dit jaar.

April

In april keerden we terug naar huis. Ons huis was gerenoveerd en we konden er weer in. We hadden een nieuwe keuken, badkamer, toilet en overal nieuwe ramen. Wat was het fijn om weer thuis te zijn. Om een commode te hebben en Luuk lekker in zijn wieg te kunnen laten slapen. Ook de box was hier en was geen overbodige luxe tijdens het uitpakken van alle verhuisdozen.

We vierden de paasdagen lekker met familie en vrienden en ook Koningsdag werd gevierd. Luuk helemaal in het oranje. En maar genieten samen. De maand april leefde ik achteraf echt nog helemaal in een roes. Ik kon alleen maar kijken naar die mooie kleine man. Genoot urenlang van zijn warme lijfje op mijn borst. Ik was nog nooit zo rustig geweest. Tijdens de voedingen vermaakte ik mezelf op Pinterest.

Ook ging ik deze maand op nacontrole bij de gyneacoloog. Ik liep de afdeling op en direct werd ik aan alle kanten aangesproken door de artsen. Ze zagen nu pas in hoe slecht ik me toen gevoeld moest hebben. Tja, daar heb ik nu niets meer aan. Maar hopelijk hebben ze er een aantekening van gemaakt voor tijdens een mogelijke volgende zwangerschap.

Mei

Het dagelijkse leven begon weer. Ik kreeg meer tijd om wat te werken en begon het bloggen serieuzer op te pakken. We vierden de verjaardag van Joost. Ik pakte het huishouden op zoals ik nog nooit eerder gedaan had en had heel veel zin in ons nieuwe leven als gezin.

diabetespoli

Ook de diabetespoli kreeg weer een bezoekje van me. Alles was gelukkig goed. Ook vierden we mijn verjaardag. Op de jaarmarkt in onze oude woonplaats. Hier ben ik opgegroeid en ken ik veel mensen. Dus het was heel gezellig. Voor mijn verjaardag kreeg ik een kaartje voor het concert van de Toppers cadeau. Om een dag later met mijn aanplakfamilie een familiedag in Utrecht te hebben.

Juni

De maand juni stond in het teken van het WK. Wat hadden we toch allemaal weinig vertrouwen in ons Nederlands elftal.
Ook ging ik met mijn vader en broertje naar het afscheidsconcert van The Scene in de Heineken Music Hall. We kochten een nieuwe droger en daar werd ik heel gelukkig van.

Verder deden we niet heel veel in juni. Het leven met een baby op zich is al druk iedere dag. Ik wandelde veel met Luuk en schafte een abonnement op Dierenpark Amersfoort aan.

Juli

We besloten dat we niet meer anders konden dan afscheid te nemen van onze mooie Akira. Met heel veel pijn in ons hart en nog meer verdriet moesten we deze beslissing maken. Mijn Day Zero Project ging van start. En ook de mama challenge begon deze maand.

En de MH17 stortte neer deze maand. De indrukwekkende beelden zorgden ervoor dat ik veel stilstond bij deze ramp. Ook deed ik samen met Luuk een fotoshoot. Ik ben nog steeds heel blij met het resultaat.

Augustus

Exact een jaar geleden deden we de positieve zwangerschapstest op 1 augustus. Dat was een mooie dag om op terug te kijken. We hadden een gezellige meeting met allemaal IG meiden en hun kinds. Joost had vakantie in augustus en we gingen samen een dagje naar de dierentuin in Arnhem. En als klap op de vuurpijl ook voor het eerst zwemmen met Luuk. Dat was overigens ook gelijk de laatste keer. Dus het wordt tijd om ons weer eens in onze zwemkleren te hijsen.

Mamazwemmen

September

Samen met Marije ging ik naar de HEMA blog academy. Wat hebben we gelachen die middag. Daan* de zoon van Debbie overleed. Als je samen zwanger bent geweest voel je je op de een of andere manier toch nog extra verbonden. Dit nieuws deed me dan ook erg veel verdriet. Gelukkig konden we de pijn een heel klein mini beetje verzachten door heel veel mooie kaartjes naar Groningen te sturen.

Striaebuik800

Ik deed eens gek en plaatste mijn blote mama buik online. Wat kreeg ik hier waanzinnig lieve en goede reacties op. Ook Linda van Love2BeMama pakte het artikel op. Ik kreeg allemaal inzendingen. Zoveel dat er alweer bijna een volgend artikel vol blote mama buiken online kan komen.

Ik had mama dag en ging met Luuk samen lekker naar de dierentuin. Luuk was alweer een half jaar oud. Jeetje, wat gingen die eerste 6 maanden ongelooflijk snel.
En in de plaats van Marije mocht ik naar de opening van de Primark in Arnhem. Mijn eerste echte blogevent. Dat was leuk!

Oktober

Het was tijd om definitief afscheid te nemen van onze mooie Akira. Dat was ongelooflijk heftig. Ons verstand wist dat we er goed aan deden. Maar ons gevoel zei iets heel anders. Gelukkig is ze inmiddels naar haar definitieve nieuwe baas verhuisd. Eind goed al goed. Al missen we haar nog elke dag. Ik liet jullie mijn nieuwe tattoo zien.

Akiraenik

Samen met mijn moeder en schoonzus Maaike ging ik shoppen in Utrecht. Ook deed ik de laatste mama challenge opdrachten.

November

Van Luuk maakte ik mooie herfstfoto’s. Ik besloot om weer te gaan werken en bedacht een nieuwe bedrijfsnaam. Ik ging naar de opening van Primark Zuidplein. Sinterklaas kwam in het land en natuurlijk gingen we hem opzoeken.

Sint01

Mijn moeder werd geopereerd aan twee aneurysma’s in haar hoofd. En daardoor werd het wat stiller op de blog. En als je er dan eenmaal uit bent, is het lastig om het, met de feestdagen op komst echt weer op te pakken. Gelukkig is de operatie geslaagd en gaat het elke week beter met haar.

December

Luuk was net zo lang uit mijn buik als dat hij er in heeft gezeten. MamaKletst.nl bestond alweer 1 jaar. Joost en ik vierden ook een jubileum. We waren namelijk 1 jaar officieel partners. We vierden als gezin heel klein Sinterklaas. En ik fotografeerde het nestje Franse Bull pups van mijn vader (er zijn er nog 3 beschikbaar!). Samen met aanplakzussie Melanie ging ik naar de Primark opening in Den Haag.

Ik ontmoette mijn forumvriendin Martine (zij schrijft trouwens soms op BAMpraat) en ik keek met heel veel plezier zoveel mogelijk naar Serious Request. En samen met vriendin Wendy ging ik naar KidZcity.

luuktandjes

Maar helaas had december dit jaar ook veel verdriet. Ik ging naar de crematie van de laatst levende broer van mijn opa. De man heeft 92 jaar mogen worden. Mooie leeftijd. Maar hij was wel de laatste van de generatie en dat is best gek. Ook lieve Elara, dochter van Kimberley en Erwin overleed zeer plotseling. En vlak voor Kerst overleed ook de moeder van een lieve vriendin. Een maand vol verdriet. Kerst zal voor hen nooit meer hetzelfde zijn.

Onze Kerstdagen waren gelukkig ondanks het verdriet van anderen wel erg gezellig. Eerste Kerstdag vierden we bij mijn vader en zijn vrouw + de hondjes. Tweede Kerstdag vierden we met mijn moeder, haar man en zijn kinderen bij ons thuis. En derde Kerstdag kwam de familie van mijn stiefvader bij ons thuis. Hele drukke dagen. Maar het was zeer geslaagd. Helaas werden Joost en ik tijdens de Kerst wel ziek. Een hele vervelende zware verkoudheid. Nou ja, ziek zijn met de feestdagen is hier inmiddels traditie. Luuk doet daar trouwens ook aan mee. Want hij is nu met Oud en Nieuw ziek.

LuukKerst

Het was een jaar vol ups en downs, maar vooral veel ups. Het was het jaar dat wij ouders mochten worden en ons hele leven veranderde daardoor. We genieten volop van onze mooie kleine vent. En hij overduidelijk van ons. Op naar weer een fantastisch jaar.

De 5 meest gelezen artikelen van 2014:

Ik wens jullie allemaal het allerbeste voor 2015. Ik hoop dat al jullie dromen en doelen mogen uitkomen.
Een hele fijne jaarwisseling. En doe voorzichtig met vuurwerk!

Tot volgend jaar!

Show Full Content

About Author View Posts

Joyce

Hoi! Ik ben Joyce (32), schrijfster én oprichtster van MamaKletst.nl. Moeder van twee jongens, Luuk (6) en Maik (4). Samen met mijn vriend en mijn 2 kinderen woon ik in het mooie Amersfoort. Naast mijn blog werk ik op een BSO en volg ik een studie tot pedagogisch medewerker. Daardoor weet ik veel over het reilen en zeilen in moederland, waar ik weer goed over kan schrijven op MamaKletst!

Previous Naar KidZcity met je baby
Next Hallo 2015

3 thoughts on “Dag 2014

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Close

NEXT STORY

Close

Mamaswap – Valentijnseditie

16 februari 2015
Close

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om je de beste surfervaring mogelijk. Als je doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van je cookie-instellingen of je klikt op "Accepteren" hieronder dan ben je akkoord met deze instellingen.

Sluiten