Met ‘Ik blog de zomer door’ krijg ik vier weken lang een opdracht om op mijn blog uit te voeren. Vandaag beschrijf ik hoe mijn dag is geweest en hoe ik probeer uit te rusten. 

Fotografeer de zonsondergang vanuit je eigen huis en blog over het gevoel dat je erbij hebt, hoe je (werk)dag is geweest en hoe je nu uitrust.

Ik sta in de keuken, ruim de vaatwasser in en staar wat uit het raam. De zon gaat onder. Ik ga er wel vaker naar staan kijken. Het uitzicht vanaf ons appartement op 8-hoog is waanzinnig mooi en de zonsondergang is vrijwel iedere avond goed te zien. Soms zie je er in de verte wat luchtballonnen vliegen. Ik overdenk de drukke dag.

De ochtend begon actief. Ik heb mezelf voorgenomen een betere huisvrouw te worden en alles goed bij te houden. Met als resultaat dat het hele huis om 9 uur vanmorgen helemaal spik en span was. Luuk speelde ondertussen met zijn speelgoed dat ik net had opgeruimd en ik probeerde wat bij te komen met een grote kop thee en een bak yoghurt als ontbijt.

De rest van de ochtend deed ik wat achterstallig werk, ik maakte een offerte, beantwoorde veel mailtjes en probeerde ondertussen alle aandacht aan Luuk te geven. Hij zou vroeg gaan slapen vandaag, want vanmiddag gaat hij naar de oppas. Dat vroege slapen zat er niet helemaal in, met als resultaat dat hij na mijn douche en make-up sessie nog steeds lag te slapen en ik de oppas vroeg om toch maar hier naartoe te komen.

Ik moest weg, mijn moeder stond al voor de deur. We gingen naar een crematie van een kennis. Een kennis die geheel onverwacht vorige week tijdens haar vakantie ineens het leven liet. Waarschijnlijk een herseninfarct. Van het ene op het andere moment was ze pats, boem, ineens weg. Voor haar natuurlijk een hele mooie dood, zonder teveel poespas en afscheid. Maar voor haar familie veel te onwerkelijk.

De tranen kwamen vanzelf tijdens het luisteren naar herinneringen en mooie muziekstukken. En er was af en toe een glimlach om iets dat gezegd werd. Het ongeloof heerste vooral in de knusse aula. Hoe kan iemand er zomaar ineens niet meer zijn? Na de uitvaart ging ik naar huis, waar Luuk blij was dat ik er weer was. En ik kon me ondertussen klaarmaken voor de werkafspraak die ik nog zou hebben vanmiddag.

Zo’n dag met een uitvaart drukt je met de neus op de feiten. Ik heb het al regelmatig van dichtbij meegemaakt, dat iemand ineens ziek wordt, of op een heel onverwacht moment met een negatieve medische uitslag te maken krijgt. Ik weet dondersgoed dat je moet genieten van elke dag. Niet leven in het verleden, in de toekomst, maar in het nu. Want het is voorbij voor je het weet. De mensen die dichtbij je staan kunnen zomaar ineens wegvallen.

Terwijl ik in de keuken sta besef ik me hoe blij ik ben met hoe ons leven nu is. En hoe ik dit leven waardeer. Tegelijkertijd vind ik ook dat ik er wat vaker bij stil mag staan. Het leven draait niet om werken of geld. Het is niet erg om het werk soms even te laten voor wat het is om te genieten van een potje knuffelen met zoonlief en een avondje met manlief, of met andere vrienden of familie.

Maar tegelijkertijd weet ik ook, dat zulke gedachten al snel weer wegvagen en ik al snel weer opgeslokt wordt door het leven, het werk en de andere dingen die moeten gebeuren. Maar zo lang ik er af en toe bij stilsta, is het goed. Dan ben ik me bewust van de dingen die écht belangrijk zijn in het leven.

Show Full Content

About Author View Posts

Joyce

Hoi! Ik ben Joyce (33), schrijfster én oprichtster van MamaKletst.nl. Moeder van twee jongens, Luuk (7) en Maik (5). Samen met mijn vriend en mijn 2 kinderen woon ik in het mooie Amersfoort. Naast mijn blog werk ik op een speelleergroep en bso en volg ik een studie tot pedagogisch medewerker. Daardoor weet ik veel over het reilen en zeilen in moederland, waar ik weer goed over kan schrijven op MamaKletst!

Previous Liever niet
Next Win een Maxomorra jurkje

6 thoughts on “De zonsondergang

  1. Wauw mooi om er zo bij stil te staan en dan tot de conclusie te komen dat je nu echt gelukkig bent 🙂 Ik probeer dit ook vaker te doen, want hoe ouder je wordt hoe meer mensen je om je heen (soms plots) ziet wegvallen. Dus genieten van het nu is zo belangrijk ja.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Close

NEXT STORY

Close

Weekoverzicht #81: Weight Watchers en eettafel opknappen

26 januari 2016
Close

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om je de beste surfervaring mogelijk. Als je doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van je cookie-instellingen of je klikt op "Accepteren" hieronder dan ben je akkoord met deze instellingen.

Sluiten