Er is een nieuwe tendens in onze maatschappij. Eentje waarin je een verdeling lijkt te zien met enerzijds angst gepaard met boosheid en zelfs haat en de andere meer verbindende zijde. Een tendens die natuurlijk voortkomt uit allerhande vreselijke gebeurtenissen (zeer recent Manchester, maar ook Parijs, Nice, Berlijn, etc), die steeds weer onze mediakanalen domineren. Dus waar een angst met boosheid ook helemaal niet zo wereldvreemd is. 

Persoonlijk ben ik meer van de verbindende kant. Een discussie die ik nu niet open, maar waaruit ik wel vragen aan mezelf stel. Namelijk, wat geef je je kinderen hieruit mee? Hou je ze overal buiten? Leg je ze uit wat er gebeurd en wie dit doet, met de kans dat ze angstig worden? Probeer je ze mee te nemen in die verbinding?

Om mij heen zie ik veelal dat ouders aan hun kinderen meegeven, wat ze er zelf ook van vinden. Dus vluchtelingen en moslims zijn slechte mensen, is een boodschap die ik hier en daar ook hoor aankomen bij kinderen. Aan de andere kant ook kinderen die juist meekrijgen dat mensen in oorlog leven en hierheen vluchten. Maar dat er ook nare dingen gebeuren, door mensen die ziek zijn. Wat is nu handig? Is je kind veiliger als het weet van mogelijke gevaren in deze tijd of is het beter om ze mee te geven dat alle mensen hetzelfde zijn en dat er een paar zieke mensen tussen zitten? Het laatste kan voor sommigen ook weer overkomen als sprookjeswereld.

Zelf vind ik het vooral belangrijk dat mijn kinderen, zelf gaan nadenken hierover en zelf een mening vormen hierin. Ik kies dus eerder voor aangeven dat iedereen gelijk is aan elkaar en dat er een paar stoute mensen zijn, die stoute dingen doen. In mijn optiek maakt dit ze niet angstig, maar misschien wel voorzichtig. Vooral voorzichtig als het gaat om enge personen, die je kind wat aan willen doen. Voorzichtig als het gaat om aanslagen, is iets wat je ze denk ik niet kunt leren.

Neemt niet weg, dat er genoeg ouders zijn die dit juist wel overbrengen. Ook hun beweegredenen zijn begrijpelijk, maar gewoon niet mijn keuze. Punt ligt ‘m vooral in de gesprekken die uiteindelijk volgen op het schoolplein. Kinderen onder elkaar waarvan een aantal het ene meekrijgen en een aantal het andere. En precies ook de reden dat dit mij aan het denken heeft gezet.

Ik zeg er meteen bij dat mijn kinderen nog erg jong zijn, dus ik leg er nog niet veel over uit. Maar een bovenbouw basisschoolkind, krijgt hier wel mee te maken. En wat is nu een goede strategie?

Ik snap dat je je grootste angsten wél meegeeft aan je kinderen, omdat men die vaak ook als zéér gevaarlijk interpreteert. Maar tóch denk ik altijd dat het beter is, wanneer kinderen hier zelf een mening over gaan vormen. Een kind wat vooraf uitgaat van het goede in de mens, zal misschien minder snel geneigd zijn om iedereen over 1 kam te scheren. Want er heerst nu een angst voor de Islam, wegens een aantal extremisten die in een aantal uitzonderlijke gevallen zéér extreme aanslagen pleegden. Terwijl we allemaal weten dat niet elke Islamiet een terrorist is, dragen velen nu wel de angst mee voor de Islam.

Daarbij is de wereld van een kind veel kleiner. Dus als je deze angst meegeeft, word het kind misschien wel angstig voor het 8-jaar oude islamitische jongetje in de klas. Het jongetje wat hier geboren is, maar wegens zijn geloof of soms zelfs uiterlijk, word afgezonderd. Het jongetje wat opgroeit tot een jong volwassen man, die zich zijn hele leven achtergesteld heeft gevoeld om wie hij is en in welk gezin hij is geboren. De jong volwassen man, die een vertekend beeld krijgt van de wereld. De jong volwassene die een geweldige basis heeft voor extremisme. Werken we het dus niet in de hand, als we onze kinderen de verkeerde beelden meegeven?

Je voelt misschien al waar ik heen wil, maar discriminatie is niet aangeboren. We leren van elkaar wie goed en ‘slecht’ is, wie beter en wie minder is en voor wie je misschien zelfs bang moet zijn. Mensen zijn van nature goed en gaan slechte dingen doen, door alles wat zij meemaken en horen. En dan heb ik het over de extremist die zich altijd afgezonderd heeft gevoeld, maar net zo slecht is de jong volwassene die discrimineert omdat hij nu eenmaal geleerd heeft dat bepaalde mensen slecht of minder zijn dan anderen.

Geef je kinderen mee dat iedereen gelijk is en dat er een aantal uitzonderlijke gevallen tussen zitten die ‘ziek’ zijn. Met de nadruk op uitzonderlijk. Kinderen leven hun eigen leven, met hun eigen ervaringen. Ze leren hieruit hoe de wereld in elkaar zit en hoe mensen zijn of kunnen zijn. Ze hebben ons, de ouders, niet nodig om dit voor te kauwen. Want je kind de wereld insturen met een ingeprent vertekend beeld, zet hem meteen al 2-0 achter.

Uiteindelijk gebeuren er nare dingen, doordat mensen elkaar nare dingen aandoen. Alleen dan ben je ontvankelijk voor alternatieve en soms dus ook hele rare en enge wereldbeelden. Laten we hiermee stoppen, begin bij de kinderen.

Show Full Content

About Author View Posts

Sharelyn

Ik ben Sharelyn, 29 jaar oud en mama van twee prachtige kindjes. Jiro is m'n oudste, hij word in december 4 en mag dus bijna naar school. En Fayenna van 2 jaar. Een lekkere bijdehante meid.
Ik ben in 2010 afgestudeerd aan de Vrije Universiteit Amsterdam, Master Sociale Psychologie. En had altijd al een passie voor schrijven.
Onder andere door mijn achtergrond, vind ik het erg leuk om te schrijven over wetenschappelijke onderzoeken en maatschappelijke kwesties. Maar hier en daar een blog over mijn ervaringen als mama, kan je ook van mij verwachten. Allen met vaak net even een scherp randje.

Previous Swipe je babynaam
Next Living Arrows 22/52: Samen fietsen

Comments

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Close

NEXT STORY

Close

Basisschool

13 september 2016
Close

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om je de beste surfervaring mogelijk. Als je doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van je cookie-instellingen of je klikt op "Accepteren" hieronder dan ben je akkoord met deze instellingen.

Sluiten