Toen ik in 2013 mijn gastric bypass kreeg viel ik in rap tempo 55 kilo af. Als een razende Harry sjeesde ik door de verschillende kledingmaten en uiteindelijk had ik vijf kledingmaten kleiner dan toen ik nog morbide obesitas had. Ik was en ben zo trots als een pauw dat ik zoveel ben afgevallen. Het is niet alleen goed geweest voor mijn zelfvertrouwen, maar ook voor mijn lichaam. Ik ben vitaler, voel me beter, kan langer wandelen en staan en heb gewoon meer uithoudingsvermogen. Kortom: dit was voor mij de beste keuze ooit.

Maar toen werd ik zwanger. Had ik na de gastric bypass nooit meer last van een hongergevoel, nu kwam dat opeens weer terug. De hele dag zei mijn lichaam tegen me dat ik moest eten. Dat deed ik dan ook. Weliswaar in kleine beetjes, maar ik at werkelijk de hele dag door. Heel vervelend, maar achteraf gezien ook wel noodzakelijk. Mijn zoon kwam namelijk ruim vijf weken te vroeg op de wereld. Hij had gelukkig een goed gewicht (2519 gram) en sterkte mede daardoor snel aan.

Je kunt je wel voorstellen dat ik tijdens mijn zwangerschap ontzettend veel aan kwam. Hoeveel precies weet ik niet, want de laatste weken stond ik niet meer op de weegschaal, maar ik schat een kilo of 20. En hoe mooi ik mijn babybuik ook vond, ik vond het aankomen een aanslag op mijn zelfvertrouwen. Ik werd weer dik. Ik was in mijn hoofd weer die onzekere dikke dame die ik voor de maagverkleining was. Wat een ellendig gevoel was dat. Ik voelde me zo rot over mijn lijf! En dat terwijl mijn man me prachtig vond. Hij was gék op die heerlijke almaar groeiende babybuik waar zijn zoon in bivakkeerde. Hij zei het me elke dag meerdere keren, maar ik geloofde het niet.

Gek is dat toch? Dat je kennelijk die oude onzekerheden moeilijker kwijt raakt dan je denkt? Ik heb me in ieder geval voorgenomen om me niet meer te laten leiden door dat stomme stemmetje in mijn hoofd. Daar word ik véél gelukkiger van!

Hoe heb jij dat gedaan tijdens je zwangerschap? Voelde je je altijd prachtig en zweefde je op je roze wolk of was je ook net zo onzeker als ik?

De foto bovenaan dit artikel is gemaakt door fotografe Simone Nijssen

Show Full Content

About Author View Posts

Marije

Hoi! Ik ben Marije (35) en ik ben thuisblijfmoeder van zoon Fons (1). Deze zomer verhuisde ik van Noordwijk aan zee naar het noorden van het land, waar ik oorspronkelijk vandaan kom. Ik schrijf niet alleen voor MamaMag, maar heb ook een eigen blog: www.mrsmama.nl.

Previous Babyritme met 9 maanden
Next Het enige boek in je koffer

Comments

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Close

NEXT STORY

Close

TAG: Kinderkleding

15 januari 2015
Close

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om je de beste surfervaring mogelijk. Als je doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van je cookie-instellingen of je klikt op "Accepteren" hieronder dan ben je akkoord met deze instellingen.

Sluiten