Soms lees je een bericht op Twitter wat je ontzettend kan raken. Gisteravond overkwam dat mij. Toen ik het bericht las dat Elara, mooie dochter van Kimberley en Erwin een hartstilstand had gehad en was gereanimeerd, stortte ik eventjes in. Het hield me bezig. Ik stak een kaarsje aan. Met hashtag #lichtjesvoorElara plaatste ik een foto online op Instagram. Ik was niet de enige. Al snel vulde heel Instagram zich met foto’s van kaarsjes en het de tekst die Jentl van Woordkunsten schreef. Zij kon goed verwoorden wat andere mensen even niet konden zeggen. Kimberley en Erwin hadden besloten de beademing te stoppen. Er was teveel beschadigd bij Elara en ze wilden en konden haar niet langer zien lijden. 

ohmeisje

Gisteravond is de hemel een hele mooie ster rijker geworden. Elara* is in de armen van haar ouders al wiegend overleden. Ze zongen liedjes voor haar en kroelden met haar. Lieve Elara is er niet meer…

15 juni 2013 – 17 december 2014

Lieve Elara, rust zacht. Je hebt genoeg gevochten.

 

Er zijn zoveel mensen die zeggen dat je via internet geen vriendschappen kunt opbouwen. Dat men alleen de mooie dingen laat zien. Dat je via social media niet het “echte leven” ziet. Eigenlijk weet ik het al een aantal jaar. Maar gisteren werd maar weer duidelijk met hoeveel liefde Elara is omringt. Ook op dat ‘koude social media’. Het voelde als een warm bad, waar iedereen elkaar omarmde. Waar iedereen steun betuigt, maar vooral met heel erg veel respect omging met deze nare situatie.

Dat ‘koude social media’ waar zelfs met zorg werd uitgekeken naar een andere mama die eerder dit jaar haar kind plotseling moest loslaten. Want, dit nieuws zal bij haar wel nog harder aankomen. Het voelt fijn dat ik er naast het ‘echte leven’, nog heel veel lieve vriendinnen, kennissen en contacten heb via het mooie social media. Waar we lief en leed met elkaar delen. Echter kan het leven in mijn ogen niet zijn.

Ik ben dus even stil. Voor het Serious Request geweld losbarst vanavond. Zo tegenstrijdig allemaal. Maar zo gaat het natuurlijk in het leven. We moeten door. Hoe moeilijk ook.

Show Full Content

About Author View Posts

Joyce

Hoi! Ik ben Joyce (32), schrijfster én oprichtster van MamaKletst.nl. Moeder van twee jongens, Luuk (6) en Maik (4). Samen met mijn vriend en mijn 2 kinderen woon ik in het mooie Amersfoort. Naast mijn blog werk ik op een BSO en volg ik een studie tot pedagogisch medewerker. Daardoor weet ik veel over het reilen en zeilen in moederland, waar ik weer goed over kan schrijven op MamaKletst!

Previous Primark Den Haag + foto shoplog
Next DIY Kerstslinger

12 thoughts on “Even stil

  1. Prachtig geschreven meis. Ik stortte ook in toen ik het las gisteravond. Het leven is oneerlijk en keihard af en toe. Hier brandt een kaarsje voor die lieve, mooie Elara <3

  2. Ik ben er ook al helemaal van ontdaan sinds gisteren. Had totaal geen contact met de mama van Elara, maar zag haar wel vaak voorbij komen op instagram. Toen ik toevallig iets voorbij zag komen, wist ik meteen dat er iets helemaal fout zat. En ja hoor. Wat kan de wereld soms hard zijn. Ik wens de papa en mama van Elara ontzettend veel sterkte en wijsheid toe.

  3. Ik was er ook stil van, en nog steeds. Maar hoe mooi dat via social media er zoveel steun hun kant opgaat. Ik wens de papa en mama van Elara heeft veel sterkte en liefde toe.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Close

NEXT STORY

Close

Lid van de sportschool

28 augustus 2015
Close

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om je de beste surfervaring mogelijk. Als je doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van je cookie-instellingen of je klikt op "Accepteren" hieronder dan ben je akkoord met deze instellingen.

Sluiten