Stel je voor: Je kijkt 9 maanden uit naar de komst van je kindje. Na 9 maanden is het eindelijk zover, de tijd is aangekomen dat je je kindje eindelijk kan bewonderen. De weeën doen heel erg pijn dus kies je voor een ruggenprik, deze wordt verkeerd gezet en volgens de arts betekent dat dat je alleen maar wat hoofdpijn zult krijgen. Nog even doorzetten en je hoort voor het eerst het gehuil van je pasgeboren baby. Het is het rozengeur en maneschijn. Alsof het altijd al zo hoorde te zijn. Totdat je een paar dagen later je niet meer kunt lopen, niet voor je kindje kunt zorgen, dat je zelf verzorgd moet worden, je geen seconde echt kunt genieten van het kersverse moederschap. Alleen maar door een verkeerd gezette ruggenprik. Ik ben Angelique, en dit is mijn verhaal.

Het begon op 26 mei 2011, de dag dat ik werd ingeleid met 38 weken zwangerschap. Ik had heel erg last van bekkeninstabiliteit, aangezien de bevalling nog maximaal 4 weken op zich kon laten wachten en ik dit lichamelijk absoluut niet vol zou houden werd ik dus ingeleid. Je kunt hier mijn bevallingsverhaal lezen.

Op het moment van de zwangerschap was ik 17 jaar, echt zo’n leeftijd waarbij je tussen het puberale en het volwassene zit. Hoe egoïstisch het ook klinkt waren mijn eerste gedachtes over de bevalling “Een ruggenprik gaat gewoon goed, anders mogen ze hem niet zetten“, zonder mij eerst in te lezen over wat een ruggenprik precies inhoudt en wat eventueel de gevolgen zijn. Ik koos voor een ruggenprik omdat het zo gemakkelijk leek, een prikje en je bent verdoofd. Dat beeld had ik van een ruggenprik. Het enige waar ik bang voor was was voor inknippen of helemaal uitscheuren.
Toen het moment daar was, vond ik het best spannend. Tja, heb nog nooit een ruggenprik gehad. Wist niet of ik zo goed stil kon zitten. Of het pijn deed. In plaats van de anesthesist zelf kwam de anesthesist in opleiding, ik was 1 van haar proefpersonen. Op dat moment dacht ik daar helemaal niet zo over na. Enige dat ik wilde was de ruggenprik. Nadat de ruggenprik gezet was keek zij mijn man en mij vreemd aan. Heel onzeker. Zonder eerst tegen ons te vertellen wat er aan de hand was riep zij de arts anesthesist erbij. Zij begon wat in mijn ruggenwervels te voelen en toen werd ons verteld dat de ruggenprik niet goed gegaan is. Ik zou een beetje hoofdpijn krijgen, het zou niet ernstig zijn volgens haar. Op dat moment geloof je haar, zij heeft er immers voor gestudeerd. De anesthesist in opleiding heeft de ruggenprik 2x te ver in mijn rug geprikt. De derde keer zat de ruggenprik wel goed.

Toen een paar uur later ons prachtige meisje geboren werd was ik eigenlijk alles al vergeten, stond niet meer stil bij het feit dat de ruggenprik niet goed gezet is.

De volgende dag kregen we bezoek van de kraamhulp, ik merkte al dat ik wat licht in mijn hoofd werd. De hoofdpijn was er wel, maar ver op de achtergrond aanwezig. Dacht nog bij mezelf: Nou, als dat het is… Een paar uur later toen de kraamhulp ons uitlegde hoe wij onze dochter Danique in bad moesten doen werd het steeds heviger. Omdat ik mezelf niet vertrouw als ik hoofdpijn heb, heb ik ervoor gekozen om Danique niet zelf in bad te doen. Ik kon Danique wel liggend op bed de fles geven steeds de eerste 2 dagen. Daarna werd het van kwaad tot erger. Ik had vreselijk veel hoofdpijn, kon niet meer staan, niet meer lopen, niet mezelf verzorgen, niet meer plassen maar het aller ergste: niet meer van Danique genieten. Zat mijzelf er zo op te verheugen. De eerste weken zijn gewoon cruciaal voor de band met je kind. Ik kon alleen maar in een donkere kamer, het liefst pik zwart, liggen zonder dat ik het gevoel had dat mijn hoofd op ontploffen stond. Hoeveel pijn ik ook had, ben ik toch iedere nacht mijn bed uit gegaan om Danique haar flesje te geven: deze taak wilden mijn ouders niet overnemen. Naast dat ik Danique niet meer kon verzorgen, vond ik het ook heel erg dat ik na 1 week niet met haar naar buiten mocht. Het was prachtig weer. Ik wilde haar graag showen als een echte trotse mama.
In tegenstelling tot dat was mijn moeder de eerste die met haar naar buiten ging. Vond dat heel erg oneerlijk. Door de hoofdpijn kon ik heel de dag alleen maar plat liggen, waardoor de kilo’s eraan kwamen en ik kon alleen maar huilen.

Mijn verstand zei mij dat het door de ruggenprik kwam. En het internet bevestigde dit.
Het zit zo: Als een ruggenprik te ver in je rug gezet wordt, ontstaat er een gaatje in je ruggenmergvlies. Door dat gaatje stroomt het hersenvlies als het ware naar buiten. Dit zorgt voor een druk op je hersenen waardoor je een hele zware migraine aanval krijgt, heel de dag lang.
Zodra je ligt zakt de hoofdpijn naar de achtergrond. En als je staat dan stroomt het naar buiten. 0,2% van de ruggenprikken worden verkeerd gezet.

Volgende week lees je het vervolg van mijn verhaal.

Show Full Content

About Author View Posts

Angelique

Hoi! Ik ben Angelique, de moeder van Danique en Aaron en de vrouw van Quintin. Ik ben 21 lentes jong en geniet heel erg veel van mijn kinderen. Op mijn blog Jonge Mama's Blog plaats ik artikelen over zwangerschappen, bevallingen, kraamtijd en de tijd daarna. Op MamaKletst zal ik een paar blogs schrijven over mijn verkeerd gezette ruggenprik.

Klik op de icons hieronder om mij te vinden op de verschillende social media kanalen.

Previous Mama Valt Af: Sporten bij Curves
Next Creatief op Straat

16 thoughts on “Gastblog: Mijn verkeerd gezette ruggenprik

  1. wat een bizar verhaal. Hier helaas ongeveer een zelfde ervaring. Ben ook ingeleid met 37,5 week. De weeën waren zo snel zo sterk en zo kort op elkaar bij nog maar 3 cm ontsluiting dat ik het niet meer aankon. De eerste prik werd gezet door een arts assistent, deed niets voelde alles nog. Tweede werd te diep gezet, met erge bloeddruk dalingen als gevolg. Heb ook dagenlang dode plekken op mijn benen gehad. Weet niet of ik weer een ruggenprik zou nemen .

    1. Wat vervelend dat jij dit hebt moeten meemaken.
      Het gebeurd relatief vaak dat een ruggenprik te ondiep of ernaast gezet word.
      De kans dat er lekkend hersenvocht vrij komt is 0,2%.
      Heb je lang last gehad van de dode plekken op je benen? Heb je wel van de kraamtijd kunnen genieten?

      1. Die dode plekken zijn vrij lang gebleven. Ik denk toch ongeveer 8 dagen, daarna begon het langzaam weg te trekken. Gelukkig heb ik nog wel kunnen genieten van mijn kraamtijd hoor, had een hele lieve en fijne kraamhulp. De tweede ruggenprik was juist weer te goed gezet, waardoor alles ophield. De weeën stopten en ook mijn ontsluiting hield op. Door de dalingen in mijn bloeddruk hebben ze het pompje weer uit moeten zetten. Met een infuus erbij om de weeën op te wekken, kwam alles weer op gang. Gelukkig had ik toen binnen een uurtje 10 cm ontsluiting en mocht ik gaan persen.

    1. Mijn ervaring is gelukkig anders. Het zetten ging bij mij ook niet in een keer goed helaas. Maar ik ben vooraf heel goed op de hoogte gebracht over de risico’s. Dit verschilt dus per ziekenhuis denk ik 🙂

    2. Je hebt wel gelijk. Vele artsen brengen je pas op de hoogte nadat het verkeerd is gezet.
      Terwijl als vrouwen van de voren wat betere voorlichting krijgen, kunnen ze alsnog de keus maken of ze voor een ruggenprik gaan of liever kiezen voor een ander pijnstillend middel.

    1. Ik kreeg in het WKZ 2 kantjes van een A4’tje vol met alle risico’s. Maar je kiest natuurlijk ook niet zomaar voor een ruggenprik, dus het maakte mij op dat moment niets meer uit, als dat ding er maar in ging!

      1. Oh heb jij echt 2 A4’tjes met risico’s gehad?
        Vind dat het standaard procedure moet zijn in het zieke huis. Zodat je van te voren weet wat er mis kan gaan en wat de gevolgen zijn.

        Ben in 2 verschillende ziekenhuizen bevallen. En bij beide geen enkele voorlichting.
        (Op een foldertje over borstvoeding na!)

        1. Ja 2 A4’tjes. Maar wel pas op het moment dat ik voor de ruggenprik gekozen had.
          Van te voren heb ik wel een informatiefolder gekregen, na een gesprek met de verpleegkundige tijdens de zwangerschap. Maar daar stond het niet zo uitgebreid in beschreven.

  2. jeetje wat akelig. Hier ook ruggenprik, maar wel in 1x goed. Anesthesist was er in een kwartier terwijl mij gezegd werd dat dat soms lang kan duren. Omdat er maar 1 met dienst was en als die al ergens bezig is… Maar goed, gelukkig snel en goed gegaan. Door mijn ervaringen zou ik er weer voor kiezen als het nodig zou zijn. Enfin, ik hoop dat de aio’s ze ook goed zullen zetten en dat zo’n ervaring als bij jou niet vaker gebeurt.

  3. Heb geen ruggenprik gehad voor een bevalling maar wel om af te tappen, bij mij tot 4x toe fout gegaan helaas. Heb je wel je klachten aangegeven? Want je had meteen bloodpatch moeten krijgen in het ziekenhuis al.

    1. In het ziekenhuis vertelde ze mij dat ik een beetje hoofdpijn kan krijgen (maar dat het ook kon zijn dat ik helemaal geen hoofdpijn zou krijgen) Dat het wel weg zou gaan met pijnstilling.
      Had na de bevalling nergens last van. Door de adrenaline erna voel je niets. De ruggenprik werkte nog.. Pas de volgende dag begon het al met lichte hoofdpijn. In de dagen erna werd het steeds heftiger. Dus kon geen klachten kenbaar maken, want ik had ze niet.
      Achteraf hadden ze inderdaad gelijk de bloodpatch moeten doen.

      Volgende week, in het tweede deel, zal duidelijk gemaakt worden hoe moeilijk het was om dit opgelost te krijgen!

  4. Pff, heftig verhaal. Ik ken iemand uit mijn zwangerschapsgroep die ook koorts kreeg van de ruggenprik en uiteindelijk op de OK is beland nadat haar dochter al was geboren. Dat lijkt me dus echt verschrikkelijk. Nu ben ik ook al bang voor naalden en vond ik het bloedprikken al een hel, dus ik kan me niet indenken dat ik ooit zomaar een ruggenprik zou laten zetten. Nu kon dat ook niet, want ik ben thuis bevallen – een extra veiligheidje die ik inbouwde, want dan kwamen er tenminste zo min mogelijk medische dingen bij kijken. En daar ben ik echt dankbaar voor, een probleemloze thuisbevalling. Zeker na het lezen van zo’n verhaal …

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Close

NEXT STORY

Close

Kussen met je kind mag niet meer

30 augustus 2015
Close

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om je de beste surfervaring mogelijk. Als je doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van je cookie-instellingen of je klikt op "Accepteren" hieronder dan ben je akkoord met deze instellingen.

Sluiten