Na het verhaal over mijn zwangerschap in maar liefst 6 delen, krijg ik regelmatig te vraag hoe ik er nu op terug kijk. Luuk is inmiddels 1 jaar. En dus heb ik de maanden voorafgaande van dat eerste jaar toch wel kunnen verwerken zou je denken. Het grote verwerken is eigenlijk nog in volle gang. Maar langzaam aan leer ik het toch een plekje te geven en durf ik zelfs vooruit te kijken.

De eerste weken

Na de kraamweek, toen we weer thuiskwamen in ons eigen verbouwde huis, begon ik me weer erg goed te voelen. Ik raakte al het vocht binnen no time kwijt en kreeg mijn lichaam weer terug. Met als resultaat dat ik veel te snel alweer veel te veel wilde doen. Ik wilde naar buiten, de deur uit. Winkelen, naar vriendinnen en stukken wandelen. Eindelijk werd ik niet meer in mijn vrijheid beperkt door mijn lijf en de artsen.

Mijn bloeddruk was vrij snel weer normaal, ik kon stoppen met de medicatie en werd daardoor ook niet meer rustig gehouden door de medicijnen. Dat voelde heerlijk zeg! Uiteraard was ik nog steeds pas bevallen en herstellende van de heftige maanden voorafgaand. Ik moest dus regelmatig een stapje terugdoen, mijn conditie was lager dan laag en dat was even wennen.

De periode daarna

Toen ons leven met Luuk steeds normaler werd, begon het grote verwerken ook. Ik besefte me dat mijn zwangerschap en de bevalling niet niks zijn geweest. En ik merkte ook hoe luchtig buitenstaanders erover konden doen. Dat vond ik vervelend, want ik heb me echt vreselijk gevoeld die laatste weken van de zwangerschap.

Maar ik zag online ook dat er meer vrouwen zijn die met een moeilijke zwangerschap moeten dealen. Ik ben niet de enige. En ergens is dat heel vervelend voor die andere vrouwen, maar ook geruststellend dat ik geen uitzondering ben. Het is absoluut niet vanzelfsprekend om een makkelijke zwangerschap te hebben.

Langzaam kwamen er steeds meer momenten dat ik niet meer dacht aan mijn eigen zwangerschap, als ik ergens zwangere vrouwen zag, of lees over een bevalling. Het slijt dus echt.

Nog een kindje?

Soms krijgen we wel eens de vraag of we al nadenken over een tweede. Ik denk er zeker wel eens over na. Maar denk tegelijkertijd aan alle angsten en onzekere momenten die we gekend hebben tijdens de zwangerschap van Luuk. Ik ben zo ongelooflijk bang dat het exact hetzelfde zal gaan. En als dat zo is, kan ik niet de hele dag bedrust houden, want dan heb ik ook Luuk nog om te verzorgen. Ik zou er niet aan moeten denken de verzorging voor Luuk uit handen te moeten geven, omdat ik er niet toe in staat ben door een zwangerschap.

En ook al zou ik het aandurven. Ik ben natuurlijk niet alleen. Ook Joost heeft de zwangerschap als heel heftig ervaren en ik zal wel heel erg veel met hem moeten praten en geduld moeten hebben om voor een tweede kindje te gaan. Dat geeft ook niet. Voorlopig is het goed zo. We zien wel wanneer we het allebei weer aandurven.

Vaak zeggen mensen ook dat de kans groot is dat een volgende zwangerschap heel anders zal gaan. Dat heb ik me ook voor willen houden. Maar inmiddels heb ik bij Jess gezien dat alle klachten ook net zo hard weer terug kunnen komen. Soms is het echt een nadeel dat ik veel verhalen van andere mensen lees.

Hoe kijk jij terug op je eigen zwangerschap?

Show Full Content

About Author View Posts

Joyce

Hoi! Ik ben Joyce (33), schrijfster én oprichtster van MamaKletst.nl. Moeder van twee jongens, Luuk (7) en Maik (5). Samen met mijn vriend en mijn 2 kinderen woon ik in het mooie Amersfoort. Naast mijn blog werk ik op een speelleergroep en bso en volg ik een studie tot pedagogisch medewerker. Daardoor weet ik veel over het reilen en zeilen in moederland, waar ik weer goed over kan schrijven op MamaKletst!

Previous Weekoverzicht #48
Next Baby outfit: Baby1suit

10 thoughts on “Hoe kijk ik terug op de zwangerschap?

  1. Ik kijk ook met een dubbel gevoel terug. Voor mij is het lichamelijk allemaal meegevallen, maar geestelijk soms heel zwaar geweest en zeker in de beginperiode. Ik heb me om heel veel dingen moeten druk maken, die je er eigenlijk ook niet bij wilt hebben als je een kindje verwacht, maar daar heb ik helaas ook niet altijd invloed op gehad. Op dit moment gaat het gelukkig prima en houdt iedereen zich stil die ik er niet bij wil hebben en hopelijk blijft dat voor het verdere fijne verloop ook gewoon zo. X

    1. Ik ben heel blij voor je dat het op dat gebied rustig is op dit moment. Hopelijk blijft dat zo!
      Wat dat betreft ben ik heel blij dat ik het in elk geval niet alleen heb hoeven doen al die moeizame zwangerschapsweken!

  2. Je hebt het echt super goed gedaan. Maar ja… ik heb makkelijk spreken met een eigenlijk probleemloze en kwaalvrije zwangerschap nu. Ik zeg nu dus al heel hard; oh, als dit altijd zo gaat, dan komt er zeker over een paar jaar wel een tweede. Maar, ik ben er nog niet en er kan nog een boel veranderen. Je mag in ieder geval erg trots op jezelf zijn dat je je door zo’n zware zwangerschap hebt kunnen slepen en dat er nu een gezond en blij kindje bij jullie is. Topper!

  3. Dat is inderdaad ook zo. Ik was ook heel bang om net als bij Eva ook een te hoge bloeddruk te krijgen en dan weer dagelijks een bezoekje aan het ziekenhuis te moeten brengen. Dat sloopte me toen al, laat staan hoe dat zou zijn met nog een kind! Uiteindelijk had ik een hele andere zwangerschap en hoewel mijn bloeddruk weer te hoog was, waren de klachten anders. Uiteindelijk maar 1 week heen en weer moeten rijden (wat inderdaad slopend was) en de rest van de zwangerschap kunnen genieten zonder ziekenhuisbezoekjes. En dan was het bij mij alleen maar een hoge bloeddruk… Angst blijft, je moet alleen zien hoe je ermee omgaat tzt. X

    1. Wat een lieve reactie! En ik ben blij dat het bij jou tijdens de tweede zwangerschap, op dat weekje na, anders is gelopen. Dat hou ik me ook maar voor. Het kan namelijk heel goed dat ik een eventuele volgende zwangerschap fluitend doorkom.

  4. Ik heb enorm veel respect hoe je dit allemaal doorstaan hebt. Het is zeker niet niks geweest, ik vind dat je ontzettend trots op jezelf kunt zijn. Buitenom dat het gewoonweg een beetje pittig was omdat het er 2 waren heb ik echt niks te klagen gehad tijdens mijn zwangerschap..

  5. Je kent mijn verhaal als het goed is. Mijn zwangerschap was ondanks mijn aandoening en medicatie best fijn. Maar de tijd na de bevalling en kwaamweken waren verschrikkelijk. Nadenken over een tweede kunnen we niet, want die mag er niet komen. Lijkt me voor jou lastig om in die onzekerheid te zitten. Want waar doe je goed aan?

  6. Ik help mensen vaak snel uit de droom wanneer er naar een tweede gevraagd wordt.
    Geestelijk en lichamelijk heeft de zwangerschap en de tijd daaraan voorafgaand mij zo gesloopt dat ik nog een zwangerschap nu niet aan zou kunnen. Afgezien van dat ik het voor mezelf niet goed zou kunnen praten dat ik niet de mama voor mister Z kan zijn die ik wil zijn als ik me net zo ziek zou voelen bij nog een succesvolle zwangerschap.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Close

NEXT STORY

Close

100 happy mama days #5

10 december 2014
Close

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om je de beste surfervaring mogelijk. Als je doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van je cookie-instellingen of je klikt op "Accepteren" hieronder dan ben je akkoord met deze instellingen.

Sluiten