Ja, ik val maar gewoon even met de deur in huis. Schreef ik vorige week nog dat ik weer begon met werken na mijn zwangerschapsverlof, kom ik nu met heel ander nieuws. Ja echt, ik heb mijn baan opgezegd. Say whut? Tja, dat dacht ik ook even. Het was ook absoluut niet het plan niet, maar helaas, soms lopen de dingen anders dan verwacht.

Gastouder zijn, helemaal niets voor mij

2,5 jaar geleden besloten we dat ik als gastouder aan het werk zou gaan. De papieren had ik al. Het was een kwestie van een GGD controle en inschrijven in het Landelijk Register Kinderopvang. Dat ging allemaal heel vlot en een aantal weken later diende mijn eerste gastkindje zich aan. Meer volgden er en aan het eind van het eerste jaar had ik een maandsalaris waar je u tegen zei. Maar ik werkte dan ook 56 uur per week, waarvan ik veelal 5 kinderen tegelijkertijd over de vloer had. Veel te veel van het goede en ik raakte er lichtelijk overspannen van.

Het was maar tijdelijk, omdat ik kinderen opving van een gastouder collega met zwangerschapsverlof. Ik besloot nog maar 4 dagen per week te gaan werken en wat betere werktijden te organiseren. Dat ging goed, tot ik zwanger raakte en bleek dat ik het op die voet absoluut niet vol zou houden. Naast dat het werk al gauw teveel voor me werd, kreeg ik erg de behoefte om mijn huis te beschermen. Privacy in huis had ik niet meer. We wonen in een flat, dus ik kan niet mijn bovenverdieping ouder-vrij houden. We wonen immers gelijkvloers en je loopt langs onze slaapkamer om in de woonkamer te komen. Dat privacy probleem, daar liep ik steeds meer tegenaan. Wat dat betreft is gastouder zijn, helemaal niets voor mij. Ik ben gewoon net teveel op mijn privacy gesteld vrees ik.

Na mijn verlof

Na mijn zwangerschapsverlof zou ik voor 2,5 dag in de week opengaan voor 1 gastkindje. Aan meer had ik geen behoefte meer en op deze manier zou ik echt de tijd hebben mijn bedrijf (blog & mediabedrijf) goed op poten te zetten om hopelijk over een tijdje geen gastouder meer te hoeven zijn. Maar helaas. Het bleek niet te combineren. De rust in huis verdween, de match was er niet. Dan kun je doorgaan tot je erbij neervalt, of je kiest ervoor dat rust in huis vele malen belangrijker is dan die paar rotcenten die je eraan overhoudt.

Een snelle beslissing, die me vreselijk zwaar viel. Dagenlang heb ik mijn ogen uit mijn kop gejankt, met pijn in mijn hoofd en buik rondgelopen. Dit was niet wat goed voelde en als er niet iets kan veranderen, dan zit er maar één ding op. Ik heb mijn baan opgezegd. Ik ben vanaf nu echt geen gastouder meer. Hoe moeilijk de beslissing ook was, de opluchting was ongelooflijk groot. Ik wil niet zeggen dat ik me goed voel, daarvoor is het echt nog te vers. Ik blijf dingen voor mezelf op een rijtje zetten, maar ik weet wel dat dit de enige juiste beslissing was.

En nu?

Tja.. En nu dan? Normaal gesproken wacht je met het opzeggen van je baan tot je bedrijf goed (genoeg) loopt. Ik ga het gewoon helemaal andersom doen. Weg met het stukje zekerheid (al heb je dat als gastouder ook niet helemaal hoor, je loopt als zelfstandig ondernemer nu eenmaal het risico dat er ook eens géén geld binnenkomt) en keihard trekken aan mijn bedrijf. Meer bezoekers, meer samenwerkingen, meer inkomsten met bloggen. Meer websites maken, mensen helpen met WordPress problemen, her en der wat fotoshoots, teksten schrijven en bovenal vreselijk veel plezier hebben in alles wat ik doe. Want ik geef toe dat ik dat de afgelopen jaren wel gemist heb.

Ik ben en blijf een bezig bijtje. Vlieg soms van de hak op de tak en ben altijd zoekende naar dat wat mij gelukkig maakt. Ik ben vreselijk blij met Joost naast me, hij staat altijd achter mij, no matter what. Zelfs als mijn beslissingen ervoor zorgen dat we het financieel best wel eens lastig zouden kunnen krijgen. Hij geeft me de ruimte me te ontwikkelen waar nodig, denkt mee als dat nodig is en geeft me de tijd en de ruimte om te werken. Zelfs als dat betekent dat hij de zorg voor de kinderen 1 dag per week volledig zal moeten overnemen. Zonder hem zou ik dit allemaal niet kunnen doen en dat mag ook wel eens gezegd worden.

Flinke veranderingen voor de komende tijd, maar tegelijkertijd ook helemaal niet. Van deze vrijheid heb ik tijdens mijn zwangerschapsverlof al mogen proeven. En nu zal iedere dag zo zijn. Heerlijk, ik kijk er naar uit en kan niet wachten op de vele mooie momenten die het me zal opbrengen.

Foto bovenaan komt van Shutterstock.

Show Full Content

About Author View Posts

Joyce

Hoi! Ik ben Joyce (33), schrijfster én oprichtster van MamaKletst.nl. Moeder van twee jongens, Luuk (7) en Maik (5). Samen met mijn vriend en mijn 2 kinderen woon ik in het mooie Amersfoort. Naast mijn blog werk ik op een speelleergroep en bso en volg ik een studie tot pedagogisch medewerker. Daardoor weet ik veel over het reilen en zeilen in moederland, waar ik weer goed over kan schrijven op MamaKletst!

Previous 6 tips: Me-time voor (alleenstaande) moeders
Next Weekoverzicht #122: Nijntje museum en musical Hair

29 thoughts on “Ik heb mijn baan opgezegd

  1. Heftig, maar goed van je dat je deze beslissing hebt kunnen nemen. Heel veel succes met je blog en alle andere dingen! Doe waar je je goed bij voelt!

  2. Stoer dat je voor jezelf hebt durven kiezen! I haz a proud, haha. Veel succes de komende tijd! U komt er wel, mevrouw Joyce! Sterker nog, u bent er al, maar u komt wel op de plek die u nog wilt bereiken met uw bedrijf 🙂

  3. Als mama, gastouder en blogger snap ik je helemaal. Het is pittig. En zoals alles heeft het voor-en nadelen. Zonder je mijn gevoel op te dringen, wil ik zeggen dat ik je heel dapper vind. Wennen kost tijd, maar jij gaat hoe dan ook knallen. Succes verder!

  4. Lieve Joyce. De keuze maken en het dan ook doen …mijn petje af. Wij wensen je heel veel gezin en werkplezier in de toekomst. Maaar…. wij gaan nu op een andere manier zakelijk met elkaar aan de gang. Maak er wat van!!!wij hebben er vertrouwen in dat dit je gaat lukken!!

    1. Dankjewel, doorgaan als het niet goed voelt zit niet in me. Soms snij ik mezelf daarmee in de vingers, maar in dit geval kon ik echt niet anders denk ik.

  5. Soms lijken beslissingen die nu nog moeilijk lijken de beste keuze die we ooit konden maken. Ik wens je heel veel succes en hoop dat je blog als een tierelier gaat lopen.

  6. Heel dapper van je. Ik had al zo’n vermoeden na je laatste blog. Je proefde het gewoon. Maar je moet kiezen voor jezelf en wat jou gelukkig maakt. Je weet wel ” daar waar een deur dicht gaat, gaat een andere open”. Het komt vast allemaal weer op zijn pootjes terecht ?

    1. Echt waar ja? Ik ben echt begonnen met werken met het idee het minimaal een aantal maanden vol te houden en mijn bedrijf op poten te zetten. Ik had zeker niet de intentie er al zo snel mee te stoppen. Maar de dingen waar ik tegenaan liep tijdens het werken, waren wel dingen waar ik van te voren al tegenop zag. Dus wellicht toch… Onbewust misschien?

      Dankjewel!

  7. Ik had ook wel wat tussen de regels door gelezen dat je niet meer zo blij was. Vind het daarom ook extra knap dat je deze keuze hebt gemaakt. Altijd lastig, maar zo te lezen is het zeker de goede keuze. Heel erg veel succes dus met alles!

  8. Heel veel succes! Zelf nu elf jaar ondernemer en eerste kindje komt er aan. Geen idee hoe ik het ga combineren. Maar doordat ik mijn werk indeel, zoals ik dat wil, merk ik dat ik er ook heel nuchter in sta.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Close

NEXT STORY

Close

TAG – Project Positief

24 oktober 2014
Close

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om je de beste surfervaring mogelijk. Als je doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van je cookie-instellingen of je klikt op "Accepteren" hieronder dan ben je akkoord met deze instellingen.

Sluiten