Een tijdje heb ik getwijfeld of ik hier wel over moet schrijven. Want het hele avontuur begint net en ik weet nog geen eens of ik wel echt in aanmerking kom. Maar ik schreef ook over mijn zwangerschappen, dat was ook niet altijd rozengeur en maneschijn, dus waarom zou ik niet schrijven over het traject dat ik gestart ben naar een heel nieuw leven? Ik wil een maagverkleining en ik wil jullie op de hoogte houden over deze enorme grote stap. 

“Je bent wel dik, maar toch niet zó dik?!”

Ik schuif het niet onder stoelen of banken, op foto’s kun je echt wel zien dat ik niet de slankste ben. Sterker nog, ik ben gewoon dik. Ik heb morbide obesitas en nee daar ben ik absoluut niet trots op. De reacties die ik heb gekregen over mijn wens veel te willen afvallen, door middel van een maagverkleining, zijn verschillend. Maar “Je bent wel dik, maar toch niet zó dik?!” is een veelgehoorde reactie. Blijkbaar schatten mensen mij niet in als een vrouw met morbide obesitas. En dat is natuurlijk wel weer positief. Maar de cijfers liegen helaas niet. Ik heb het echt. Ik heb een BMI van hoger dan 40 en kom daardoor in principe in aanmerking voor een maagverkleining.

Lang twijfelen

Natuurlijk kwam de keuze voor een maagverkleining niet zomaar om de hoek kijken. Ik heb er lang over getwijfeld. Maar ik zag en zie steeds meer succesverhalen om me heen. Op de een of andere manier heb ik altijd wel dikkere vriendinnen gehad. Soort zoekt soort wat dat betreft. Nee grapje, maar toen o.a. mijn lieve vriendin Marije vertelde wel gigantische stap ze had gezet door naar de huisarts te gaan om te praten over haar wens voor een maagverkleining was ik apetrots op haar. En tegelijkertijd hoopte ik zelf nooit zo ver te komen. Maarja, overgewicht speelt al jaren een grote rol in mijn leven, ik heb al zoveel verschillende diëten geprobeerd en elke keer val ik 4 kilo af en kom ik er weer 6 aan bij wijze van spreken. Het is gewoon lastig. En vooral ongezond.

Meer energie

De grootste reden voor mij om aan de bel te trekken, is toch wel dat ik merk dat ik steeds meer achteruit ga. Ik zit in een vicieuze cirkel en het lukt me niet eruit te komen. Op de grond spelen met de jongens vind ik hartstikke leuk, maar ik begin te hijgen als een paard om weer overeind te komen. “Doe dan wat aan je conditie!” zou je kunnen zeggen, maar bij beweging gaan mijn rug en knieën opspelen. Het gaat echt een probleem worden, bewegen doet me pijn, maar ondertussen moet ik wel bewegen om af te vallen en omdat het niet lukt en ik me daardoor zo verdrietig voel, heb ik ook de motivatie niet altijd maar gezond te eten. Die cirkel moet doorbroken worden en ik hoop dat een maagverkleining mij daarbij gaat helpen. Zodat ik meer energie heb om dingen te ondernemen. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor de kinderen. Ik denk dat ik een veel leukere moeder ben als ik meer energie en bewegingsvrijheid heb.

Waar sta ik nu?

Een maagverkleining krijg je natuurlijk niet zomaar. Er zit een heel traject aan vast. En met dat traject ben ik net begonnen. Begin deze maand had ik een voorlichtingsbijeenkomst samen met andere mensen met veel overgewicht. Deze was erg nuttig. Het was een bijeenkomst bij de Nederlandse Obesitas Kliniek in Nieuwegein. Er werd uitleg gegeven over twee verschillende operaties. De Gastric Bypass en de Gastric Sleeve en er werd verteld over het lange traject dat je daar omheen moet volgen. Groepssessies vooraf en achteraf. Plus alle eisen waar je aan moet voldoen om in aanmerking te komen voor de operatie. Naast dat ik te zwaar ben, heb ik ook last van slaapapneu, wat ook weer een reden kan zijn om geopereerd te worden.

Vanmiddag heb ik de intake, waar ik onder andere de psycholoog, een arts en een diëtist ga spreken. Ook worden er wat testen gedaan en daarna begint het lange wachten. Terwijl ik ondertussen thuis wel al regelmatig naar de diëtiste ga (want daar moet ik 6 maanden aaneengesloten geweest zijn voor de operatie plaatsvindt), begint het lange wachten. Binnen 6 tot 8 weken zal ik een telefoontje krijgen met het verlossende antwoord. Of ik (bijna) in aanmerking kom of niet.

Geen makkelijke weg

Ik krijg ook wel de reactie dat ik zou kiezen voor de makkelijke weg. Maar ik ben van mening dat het absoluut geen makkelijke weg zal zijn. Een operatie moet je niet onderschatten, het is nogal wat. En daarnaast moet je natuurlijk net als wanneer je een dieet volgt, vooral je mindsetting/levensstijl aanpassen. Dat zal niet meevallen en gelukkig komt daar veel hulp voor.

Waarom ik het wil delen als ik nog geen eens weet of ik wel geopereerd ga worden? Ik deel zoveel en dit gaat als het goed is een heel erg groot deel van mijn leven bepalen. Als ik geopereerd word en veel ga afvallen, zal alles veranderen en ik wil heel graag een soort ‘logboek’ maken om soms eens terug te lezen. Dat kan ik natuurlijk doen in een Word documentje en als geheim bestand op mijn laptop houden, maar ik wil het zo graag delen, omdat ik weet dat er meer mensen twijfelen over deze stap. Er zullen vast ook negatieve reacties komen. Dat zou jammer zijn, maar het is niet anders. Ik sta volledig achter mijn keuze en mijn omgeving gelukkig ook. Sterker nog, jullie kunnen zelfs blogs van Joost’s hand verwachten. Want ook hij zal gaan vertellen hoe hij dit hele traject ervaart.

Wil je iets weten, vragen of opmerken? Laat het me vooral weten in een reactie! 

Show Full Content

About Author View Posts

Avatar
Joyce

Hoi! Ik ben Joyce (32), schrijfster én oprichtster van MamaKletst.nl. Moeder van twee jongens, Luuk (6) en Maik (4). Samen met mijn vriend en mijn 2 kinderen woon ik in het mooie Amersfoort. Naast mijn blog werk ik op een BSO en volg ik een studie tot pedagogisch medewerker. Daardoor weet ik veel over het reilen en zeilen in moederland, waar ik weer goed over kan schrijven op MamaKletst!

Previous Negenmaandenbeurs Bloggerstour Deel 2
Next Woezel & Pip lanceren nieuwe productlijn bij Jumbo Supermarkten

37 thoughts on “Ik wil een maagverkleining

  1. Wat een dappere keuze meis!!heel stoer van je!!
    En jeetje als ik t
    Zo lees..6 tot 8 weken… toen ik het deed duurde het hele voor traject veel langer .. ben in totaal 7 maanden bezig geweest .. en het is het allemaal meer dan waard geweest..
    Ik hoop dat je er voor in aanmerking
    Komt! Succes vandaag met alle gesprekken!! ??????

    1. Oh ja maar het traject duurt ook langer. Alleen geven ze binnen 6-8 weken advies over de operatie. Dan start het hele traject pas echt en ik moet dus nog 6 maanden naar de diëtist. Dus voor de operatie plaatsvindt zijn we zeker minimaal 7 maanden verder 😉

      Dankjewel!

  2. Respect. Dit is zeker niet makkelijk. Vooral nadien niet want het betekend een verandering van je levensstijl.
    Met vallen en opstaan zal je er komen. Ik hoop dat dit traject je brengt wat je ervan verwacht!

    1. Zeker, ook op voorhand zal die levensstijl al moeten worden aangepast, daarom is het ook een zeer intensief traject. En inderdaad, met vallen en opstaan ga ik er uiteindelijk vast komen. Dankjewel!

  3. Niet om je er vanaf te praten maar meer omdat je het wellicht niet weet? Zit er geen co-eur in de buurt ? Een compleet programma met psycholoog, diëtist, artsen, fysiotherapeuten maar dan zonder operatie met goede begeleiding en echt werken aan de oorzaak van je probleem. En in principe vergoed door de verzekering.. Ik heb dat zelf niet gedaan maar wel mensen in mijn omgeving die eigenlijk ook een operatie wilde maar die zijn blij dat ze die ok toch niet hebben gedaan en dit als laatste redmiddel hadden.
    Wat je ook gaat doen: veel succes

  4. Hoihoi. Super stoer van je ookal kan ik er niet over meepraten. Althans ik kwam 26 kilo aan tijdens mijn zwangerschap, en er zijn 29 vanaf 11 maanden later. Maar ik weet wel hoe ik me voelde na mijn zwangerschap…het was zomer en super trots op ons meisje maar o zo onzeker over mijzelf.
    Voor het eerst kwam ik bij de h&m waar ik geen 36 maar 42 of zelfs groter moest pakken. Wat er dan niet was…en de opmerkingen hielp ook niet mee.
    ” joh je bent verdubbeld en bedankt” en nu ik weer netjes 64 weeg zeggen diezelfde mensen opeens niks. Respect voor je
    Groetjes grace

    1. Dankjewel Grace 🙂 Aankomen tijdens de zwangerschappen ken ik dan weer niet, maar opmerkingen helpen zeker niet mee. Al denk ik dat hoe slank of juist dik je ook bent, mensen altijd wel commentaar hebben. Ook als je veel afvalt 😉

  5. Ik vind het heel dapper en stoer van je. Iemand die heel dichtbij mij staat heeft het ook ondergaan (succesvol). En het is inderdaad echt niet zomaar even iets of kiezen voor de makkelijke weg. Er gaat een hoop aan vooraf voor je tot deze keuze komt. Heel veel succes en sterkte.

    1. Dankjewel. Er gaat zeker een hoop aan vooraf. Ik had ook echt een aantal jaar geleden gehoopt nooit zover te komen, maar helaas. Ik hoop vooral dat het me gaat brengen wat ik hoop, maar dat zullen we zien de komende tijd.

  6. Knappe beslissing. Hier is de beslissing ook gemaakt.. Alweer eigenlijk.
    Paar jaar geleden ben ik afgewezen en ondertussen ben ik weer 30 kilo zwaarder…
    Nu ben ik zwanger maar daarna ga ik weer naar een diëtist en vraag ik m aan. Ik heb een bui van 49 punt nog wat dus hoop dat ze me dit keer wel goedkeuren.

    1. Als je psychisch stabiel bent en gemotiveerd bent om het te doen, kom je met een BMI van 49 vast wel in aanmerking. Maar eerst nog even lekker babybroeden jij! 😉

  7. Knap dat je deze keuze hebt gemaakt en er over schrijft.
    Het zal zeker geen makkelijke weg zijn die je kiest. Maar als je er zelf zeker van bent dat dit een juiste keuze is dan kom je er zeker wel!!

    Ik heb zelf geen overgewicht, maar vind het zeker interessant om zulke verhalen te volgen. Alleen maar knap!

  8. Wow! Mensen die zeggen dat het de makkelijkste weg is zou ik toch aanraden eens naar bepaalde programma’s op tv te kijken. Petje af voor deze beslissing en wat ik gezien heb is het echt niet makkelijk. Ik wens je alvast heel veel succes bij de voorbereidingen.

    1. Haha tja, ze zijn er echt. Zelfs mensen waarvan ik weet dat ze naar zulke programma’s kijken 😉 Ik vind het ook wat naïef, maar ja, niets aan te doen. Dankjewel!

  9. Mooi dat je dit gaat delen, denk inderdaad dat er genoeg mensen zijn met dezelfde twijfels en die hier alle informatie gaan vinden die ze nodig hebben. Ik wens je alle geluk en succes met de stappen die je gaat nemen. Liefs

    1. Dankjewel! Ik vond het erg spannend om het (nu al) te delen, maar als ik zie hoeveel reacties het oplevert en hoeveel mensen hun verhaal met me delen, denk ik dat het juist goed is 🙂

  10. Knap, dat je dit deelt en knap dat je het gaat doen. Alleen mensen in mijn directe omgeving weten dit, maar zo’n 15 jaar geleden was ik al helemaal door de molen en ‘goedgekeurd’, maar toch ben ik afgehaakt. Juist omdat dit niet zo’n makkelijke weg is zoals de meeste (slanke) mensen denken. Het is juist een weg met zeer veel risico’s. Ik vond het toen te eng en heb het niet gedaan. (Het is me daarna deels op een andere manier gelukt). Maar petje af voor jou, heel moedig en ik ga je zeker volgen. Ik wens je veel succes.

    1. Ja het is zeker een weg met zeer veel risico’s, maar tegelijkertijd is door blijven modderen met een veel te zwaar lichaam ook niet zonder risico’s. Wat fijn dat het je deels op een andere manier gelukt is!
      Helaas zijn het niet alleen slanke mensen die denken dat het makkelijk is, integendeel zelfs. Maar misschien zeggen ze het dan vooral uit zelfbescherming omdat ze het zelf eng vinden bijvoorbeeld, dat zou kunnen 🙂
      Dankjewel, leuk dat je me blijft volgen!

  11. Wat onwijs knap van je, ik heb ook een paar maanden geleden de beslissing genomen… wat viel er toen een grote last van mijn schouders.. ik heb een uitgesteld advies gekregen, ik ga eerst 3 mnd naar een zelfhulpgroep voor overeters om beter te leren om te gaan met mijn drang naar zoetigheid. Dus ik verwacht dat ik rond juli mag beginnen met het traject voor de operatie (ook in het nok nieuwegein)… ik ga je blijven volgen, het is fijn om iemand te volgen die in hetzelfde soort traject zit… En ik ben heel benieuwd naar hoe verder.

  12. Makkelijke weg m’n hol! Ik ben na de operatie 1,5 jaar zo misselijk geweest dat ik alles er weer uit gooide. Waar eten ooit mijn vriend was, werd het alles behalve een vriend. Gelukkig ging het tijdens de zwangerschap wel goed, niets kwam er nog uit, gek toch? Haha. Nu, na de zwangerschap, is eten wéér een dingetje. Ik heb geen honger maar moet eten, ook dat is niet makkelijk. Dus again; makkelijke weg m’n hol!!

    Ik zou het niemand aanraden, want ik vind dat mensen zelf met het idee/plan moeten komen.
    Heb regelmatig spijt gehad maar ik heb zo gigantisch veel voor terug gekregen; zelfvertrouwen, vrienden, eigenwaarde, een slank lichaam, gezond bmi, conditie en natuurlijk Suuz.
    Mijn minimaag en ik zijn na twee jaar nog geen dikke (ha-ha ;)) vrienden, maar ik zou mijn (nieuwe) leven voor geen goud willen missen, dus het is mij het allemaal waard 🙂

    Goooooo girl!! :-*

    1. Haha ik lees het nu pas 😉 Dankjewel voor je uitgebreide reactie! Ik heb je voor- en nafoto’s regelmatig bekeken. Bizar eigenlijk dat je zegt dat je door de operatie zelfs vrienden hebt teruggekregen. Fijn dat het ondanks de band met eten nu, zo’n goede keuze voor je is geweest! Ik hoop dat ik over een jaar of 2 hetzelfde kan zeggen xx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Close

NEXT STORY

Close

Mijn droombadkamer

5 februari 2016
Close

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om je de beste surfervaring mogelijk. Als je doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van je cookie-instellingen of je klikt op "Accepteren" hieronder dan ben je akkoord met deze instellingen.

Sluiten