De afgelopen weken waren niet altijd even makkelijk. Luuk’s buien waren vaak verre van gezellig en hij terroriseerde de hele boel thuis. De peuterpuberteit is aangebroken en dat maakte de sfeer er niet altijd beter op. Maar tegelijkertijd merken we dat Luuk steeds meer heeft geleerd. Hij praat nog meer dan hij al deed, kan zich helemaal verliezen in zijn fantasiewereld en doet alles wat wij doen na in rollenspellen. Die slechte weken zijn dus toch nog ergens goed voor…

Sprongetjes. De een gelooft erin, de ander niet. Ik geloof er vooral in dat jonge kinderen door fases gaan waarbij ze even heel veel leren, zoveel dat ze het even niet kunnen bolwerken allemaal. Bij Maik zijn deze periodes makkelijk te herkennen en gelukkig duren ze bij hem nog niet zo lang. Bij Luuk duren ze wel steeds langer. Maar als hij dan na zo’n fase weer de vrolijkheid zelf is en duidelijk heel veel nieuwe dingen heeft geleerd, dan begrijp ik het (achter) ook allemaal wat beter.

Dat betekent niet dat ik blij ben met de fases, want ik sta met grote regelmaat met mijn handen in het haar omdat ik echt even niet meer weet wat ik met hem aan moet. De deur uit gaan is leuk, als het maar wel voor iets is waar hij baat bij heeft, want anders wordt het huilen en schreeuwen. En tja, dan komen ook de reacties van omstanders, waar ik niet altijd even goed mee om kan gaan.

Gelukkig gaat het de laatste twee weken weer een stuk beter. Luuk kan zich steeds beter vermaken, speelt veel zelf en lijkt zelfs behoefte te hebben aan stimulatie om zindelijk te worden. En toen ik voor de gekregen kleding van Vingino wat foto’s van Luuk moest maken, zag ik hoe groot hij is geworden. Hij verandert van een peuter in een kleuter. En tja, daar heeft de peuterpuberteit natuurlijk ook zeker mee te maken. En achteraf kunnen we er vaak ook best wel om lachen…


Dit is foto 23 van het Living Arrows project dit jaar. Wil je er meer over lezen? Dat kan hier!

Doe je ook mee met het delen van een foto van je kind(eren) 1 keer per week, 52 weken weken lang? Post een foto op social media met de hashtag #LivingArrowsNL en ik kom de foto zeker bekijken!

Show Full Content

About Author View Posts

Joyce

Hoi! Ik ben Joyce (32), schrijfster én oprichtster van MamaKletst.nl. Moeder van twee jongens, Luuk (6) en Maik (4). Samen met mijn vriend en mijn 2 kinderen woon ik in het mooie Amersfoort. Naast mijn blog werk ik op een BSO en volg ik een studie tot pedagogisch medewerker. Daardoor weet ik veel over het reilen en zeilen in moederland, waar ik weer goed over kan schrijven op MamaKletst!

Previous Peuteroutfit van Vingino
Next Mijn bevallingsverhaal

1 thought on “Living Arrows 23/52: Peuterpuberteit

  1. Oh ja, de peuterpuberteit. Ik kan mij voorstellen dat het vooral lastig is om al die veroordelende blikken te moeten ontvangen. Als het bij blikken blijft natuurlijk. Fijn dat het weer beter gaat.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Close

NEXT STORY

Close

Een gastouder of een kinderdagverblijf?

19 oktober 2017
Close

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om je de beste surfervaring mogelijk. Als je doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van je cookie-instellingen of je klikt op "Accepteren" hieronder dan ben je akkoord met deze instellingen.

Sluiten