Gisteren was het zo ver, het afscheidsconcert van The Scene. En wat was het gaaf! Om 6 uur stonden mijn vader en broertje voor de deur om richting de Heineken Music Hall te rijden. Uiteraard reden we rechtstreeks de file in, maar alsnog stonden we om 7 uur op de ArenA boulevard en wandelden richting de döner zaak waar de heren nog even wat te eten scoorden. Eenmaal binnen bij de HMH liepen we in de zaal zo ver mogelijk naar voren, het was nog redelijk rustig, dus we konden een mooie plek bemachtigen, zo’n 20 meter bij het podium vandaan. De avond begon met een ontzettende slechte openingsact; Trio Bier, ik was blij dat zij weer van het podium verdwenen en toen was het wachten op The Scene.

Om kwart over 9 werd de zaal donker, op het podium zag je schimmen van de bandleden en langzaam begonnen ze met spelen. Wat een kippenvel moment! Ze begonnen met een nummer van het nieuwe album. De dood, het gaat over een nacht in het ziekenhuis tijdens de behandeling tegen kanker. Heftig nummer. Daar kwamen de tranen al, maar tegelijkertijd ook een glimlach omdat Thé het zo vastbesloten zong. Het is duidelijk, hij is nog lang niet klaar met leven. Verder kwamen de nodige hitjes voorbij, ‘Rauw, Hees & Teder’, ‘Blauw’, ‘Iedereen is van de wereld’, ‘Zuster’, en ‘Onder aan de dijk’. Thé zong de sterren van de hemel, gewoon alsof het niet zijn laatste concert was.

Er waren verschillende artiesten waarmee The Scene hun nummer speelden, Paskal Jacobse (Bløf), Jacqueline Govaert, Lange Frans, Tom Barman en nog een Portugese zangeres. Vooral het duet met Jacqueline Govaert gaf me kippenvel. De zaal was muisstil, je hoorde gewoon mensen op een plastic bekertje trappen achterin de zaal. Ik hou wel akoestische duetten en Onder aan de dijk is een fantastisch nummer.  Aan het einde van de avond kwamen alle artiesten samen het podium op om ‘Iedereen is van de wereld’ mee te zingen. Dat was eigenlijk niet nodig, want het publiek nam het al gauw over.

Wat was het een geweldige avond, ik heb van begin tot eind genoten en zelfs wat traantjes gelaten. Echt een avond met een lach en een traan. En veel kippenvel. Hopelijk blijft Thé veel pijn en ellende bespaard en kan hij terug kijken op een fantastisch leven en carrière.

Klaar

Show Full Content

About Author View Posts

Joyce

Hoi! Ik ben Joyce (32), schrijfster én oprichtster van MamaKletst.nl. Moeder van twee jongens, Luuk (6) en Maik (4). Samen met mijn vriend en mijn 2 kinderen woon ik in het mooie Amersfoort. Naast mijn blog werk ik op een BSO en volg ik een studie tot pedagogisch medewerker. Daardoor weet ik veel over het reilen en zeilen in moederland, waar ik weer goed over kan schrijven op MamaKletst!

Previous Gehaakte deken #1
Next Van rug naar buik

2 thoughts on “Nog een keer Rauw, Hees & Teder

    1. Dat zal niets met leeftijd te maken hebben, ik denk dat ruim de helft van de mensen die er waren ouder zijn dan jij hoor 🙂 Ik en mijn broer vielen best op, omdat wij echt jong waren vergeleken met de meeste mensen 😉

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Close

NEXT STORY

Close

Weekoverzicht #6: Naar de toppers

1 juni 2014
Close

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om je de beste surfervaring mogelijk. Als je doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van je cookie-instellingen of je klikt op "Accepteren" hieronder dan ben je akkoord met deze instellingen.

Sluiten