Soms lijkt het wel eens of ik ons hele leven bloot leg op mijn blog en daarmee het wereld wijde web. Niets is minder waar. Er zijn genoeg dingen die ik absoluut niet online zal delen. Want iedereen weet inmiddels wel, dat alles wat je op internet zet, jaren later nog terug te vinden is. En sommige dingen zijn te privé om jaren later nog terug te vinden. Ik denk zeker na over Luuk’s online privacy.

Soms krijg ik wel eens de vraag of ik niet bang ben voor wat de toekomst zal brengen. Of ik niet bang ben dat Luuk gepest gaat worden met de dingen die ik over hem deel, of dat hij bijvoorbeeld geen baan kan vinden vanwege de dingen die ik over hem schrijf. Ik heb daar een kort antwoord op. Nee, ik denk niet dat mijn schrijfsels veel gevolgen zullen hebben voor hem. Ik zal namelijk nooit iets over Luuk online zetten, als ik ook maar een klein beetje twijfel over of hij dit later wel terug wil zien van zichzelf.

Zo zal je vast al eens een foto van hem in bad voorbij hebben zien komen. In mijn ogen is dit niet schadelijk, in een zwembad zie je meer bloot van hem. En ja ik ben me bewust van verkeerde mensen op het internet. Ik heb in een TBS kliniek gewerkt, dus geloof me dat ik heel goed weet wat voor zieke mensen er in onze wereld leven. Toch ben ik van mening dat ik geen verkeerde dingen deel.

Je zal van Luuk nooit te zien krijgen wat hij in zijn luier heeft geperst. En ja er zijn moeders die dit delen. Ik zag onlangs nog een drol in een potje voorbij komen. Dat zul je bij mij nooit te zien krijgen. Zit Luuk over een poosje op een potje? Dan ben ik natuurlijk apetrots en zal ik dit hoogstwaarschijnlijk wel delen.

Natuurlijk moet iedereen voor zichzelf hierin de juiste keuze maken. Als je er maar achter staat. Dat is in mijn ogen het allerbelangrijkste. De ene moeder doet dit door haar kind nooit herkenbaar in beeld te brengen op het wereld wijde web en de andere moeder lijkt alles wel te delen.

Denk jij wel eens na over wat je voor foto’s van je kinderen deelt online?

 

Show Full Content

About Author View Posts

Avatar
Joyce

Hoi! Ik ben Joyce (32), schrijfster én oprichtster van MamaKletst.nl. Moeder van twee jongens, Luuk (6) en Maik (4). Samen met mijn vriend en mijn 2 kinderen woon ik in het mooie Amersfoort. Naast mijn blog werk ik op een BSO en volg ik een studie tot pedagogisch medewerker. Daardoor weet ik veel over het reilen en zeilen in moederland, waar ik weer goed over kan schrijven op MamaKletst!

Previous De nieuwe Opperdepop
Next De dreumes tag – Deel 1

14 thoughts on “Online privacy

  1. Die keuze kan je als ouder inderdaad het beste zelf maken! Ik heb een tijd een eigen zaak gehad en merkte dat mijn patienten online informatie over mij opzochten. Sindsdien ben ik gestopt met het delen van foto’s van mijn kinderen (was nog in het hyves tijdperk haha). Ik ben hartstikke trots op mijn kids en zou soms ook dolgraag wat delen, maar heb besloten om hun gezichtjes niet in beeld te brengen. Kunnen ze later zelf kiezen of ze online wille ja of nee.

  2. Ik denk zeker na bij alle foto’s die ik plaats, maar goed ik heb dan ook een andere achtergrond wat betreft de vader en zijn familie van mijn kleine man. Ook van mij zelf kijk ik uit omdat ik graag nog een baan wil vinden!

  3. Zelf plaats ik altijd heel open foto’s van mijn dochtertje alleen ik let wel op hoe ze er op staat. Ze is nu 7 en heb altijd gekeken of ze niet te “bloot” is en tegenwoordig geeft ze zelf aan of mama een foto op social media mag zetten haha x

    1. Ja en dat vind ik alleen maar goed, dat kinderen zelf kunnen gaan aangeven of ze het willen of niet. En daarbij. Veel jonge meiden gaan zodra ze een telefoon hebben (hoe oud zijn ze tegenwoordig… 10??) zelf allerlei foto’s op social media zetten. Voordeel is dan wel weer dat wij bekend zijn met social media en een oogje in het zeil kunnen houden 😉

  4. Ik denk heel goed na over wat ik online zet. En eerlijk, ik vind een foto van een kind in bad al snel te bloot. Ik snap dat je in het zwembad net zo bloot bent, maar dat is toch voor een kleine groep: ik zou zelf ook geen foto’s in bikini of badpak online gooien. En ook het potje is echt iets wat ik véél te intiem vind om online te zetten. We maken deze foto’s wel hoor, absoluut, en ze komen gewoon in ons fotoalbum en over 18 jaar zitten we te giegelen om die kleine babybilletjes, maar van mij hoef écht niet iedereen die foto’s te zien. Je moet je er zelf gemakkelijk bij voelen, natuurlijk dus als jij je hier goed bij voelt is er niks aan de hand. Ik weet dat jij heel bewust nadenkt over wat je online gooit, maar ook genoeg moeders die dat niet doen en, hoppa, alles gewoon online zetten (zoals die drol dus..)

  5. Ja, sowieso denk ik hier over na. Ik denk er overigens hetzelfde over als jij. Ik kan me gewoon echt niet voorstellen dat ze later ergens solliciteren en dat er dan gezegd wordt: “Ja, maar toen jij 2 was, blogde jouw moeder dat je een snoepje hebt gestolen en daarom vertrouwen wij je niet.” Doe normaal. En nee, ik deel ook geen enorme huilfoto’s, snottebellen en zeker echt geen drollen! Doe normaal…

  6. Ik denk er ook over na (doet iedereen natuurlijk), en denk niet dat Ivar gepest gaat worden vanwege de foto’s die ik plaats. Ik plaats geen foto’s van een huilende of blote Ivar, en ook schrijf ik niet over luiers/zindelijkheid e.d. Wel denk ik dat áls Ivar later gepest gaat worden, stel bijvoorbeeld dat hij wat jong is voor zijn leeftijd, dat de babyfoto’s van Ivar daarvoor gebruikt kunnen worden door pesters. Mocht dat het geval zijn dan gaat de blog meteen offline (als-ie tegen die tijd nog online is).

  7. Ik deel veel, maar lang niet alles. Ik voel eigenlijk onbewust meteen aan welke dingen ik wel online wil delen over Lise en welke dingen niet. Dat geldt trouwens ook voor dingen over mezelf, alleen vind ik het in het geval van mijn dochter extra belangrijk omdat ik die keuze (nu nog) voor haar maak 🙂

  8. Ja ik denk er vaak over na. Zo heb ik erg getwijfeld om het verhaal van mijn moeder en het verhaal over maxins achterstand te delen. Toch ben ik blij dat ik het toch gedaan heb want er zijn veel mensen die er steun aan gehad hebben.

  9. Ja, ik denk er ook goed over na. Ik plaats wel foto’s van M, maar laat hem dan bijvoorbeeld naar beneden of links/rechts kijken. Ook noem ik hem bij zijn voorletter ipv zijn hele naam. Verder ook geen zindelijkheidsverhalen etc., maar wel leuke quotes en opmerkingen die hij maakt. Ik let er dus wel op, maar ben ook wel van mening dat sommige blogs anderen juist heel erg kunnen helpen.

  10. Ik heb mijn laatste blog ook aan dit onderwerp gewijd en daarin kun je lezen waarom ik dus pertinent geen foto’s deel waarop je zijn gezicht echt kunt zien. Ik vind het soms zelfs jammer of erg dat ik vroeger zo weinig over de kracht van het Internet afwist en me nooit gerealiseerd heb hoeveel je achterlaat na al die jaren..

  11. Ik denk daar heel goed over na en daarom deel ik vrijwel niets. Het scheelt natuurlijk ook dat ik niet een specifieke mamablog heb dus ik hoef er ook niet over te schrijven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Close

NEXT STORY

Close

Blog jaaroverzicht 2016

30 december 2016
Close

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om je de beste surfervaring mogelijk. Als je doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van je cookie-instellingen of je klikt op "Accepteren" hieronder dan ben je akkoord met deze instellingen.

Sluiten