We hebben een paar drukke weken achter de rug. Joost is druk bezig geweest om de laatste puntjes op de i te zetten wat betreft zijn opleiding. De afgelopen twee jaar, vanaf het moment dat ik zwanger was tot nu, heeft hij een HBO studie gedaan. En is nu geslaagd voor zijn bachelor. Dat verdient wel een cadeautje. Daarom was ik maar wat blij dat ik via Vakantieveilingen een ticket won om hem een helikoptervlucht cadeau te doen.

Omdat ik zelf toch ook wel erg graag mee wilde de helikopter in, moest ik nog een ticket zien te bemachtigen via Vakantieveilingen. Het lukte gelukkig een dag later en zo konden we gaan aftellen naar de dag dat we samen de lucht in zouden gaan. Een dag van te voren kregen we de locatie en het tijdstip door. Om 13:30 moesten we afgelopen vrijdag aanwezig zijn op een weiland in Purmerend. Het was niet moeilijk te vinden. Na het parkeren van de auto hoorden we de helikopter al in de verte en was het een kwestie van op het geluid af gaan.

joost-heli

Na het aanmelden mochten we nog even op een Segway rijden, maar dit zagen we beiden niet zo zitten. Niet dat het ons niet leuk leek hoor. Maar we waren veel te bang dat we zouden vallen, een been zouden breken en de helikoptervlucht wel konden vergeten. Noem ons bang, ik denk eerder dat we gewoon een goed zelfbeeld hebben haha. We moesten ons bij een man aansluiten die samen met ons de helikopter in zou gaan. En even later sloot er ook nog een vrouw bij ons aan. De man had extra betaald, waardoor hij voorin mocht zitten, naast de piloot en wij zouden met zijn drieën achterin zitten.

ik-heli

Het regende best flink en we keken in de kou en de regen toe hoe de helikopter steeds weer opsteeg om een rondje te vliegen en weer terug te komen. Alle vluchten duurden 6 minuten. Niet lang. Maar het gaat dan ook puur en alleen om de ervaring. Toen het groepje voor ons aan de beurt was, kregen wij uitleg. De helikopter zou na deze ronde stoppen om te tanken. Dan was er gelijk de mogelijkheid om foto’s te maken van en bij de helikopter. En daarna zouden wij mogen instappen en ons rondje maken. In eerste instantie baalde ik een beetje dat het dus nog wel even ging duren tot we de helikopter echt in zouden stappen. Maar al snel beseften we ons dat we mochten instappen, terwijl de helikopter helemaal uit was. Dus we zouden, in tegenstelling tot de andere groepen die we zagen vertrekken, al in de heli stappen zonder dat de wieken aan het draaien waren.

helikopter-besturen

Eenmaal ingestapt begonnen de zenuwen toch wel een beetje te gieren. En omdat de piloot nog niet was ingestapt, hadden we goed uitzicht op de ‘cockpit’ of hoe dat ook mogen heten in een helikopter. We maakten een beleefd praatje met onze mede passagiers en toen de piloot eenmaal instapte en een grapje maken om het ijs te breken, werd ik al rustiger. Het ging echt gebeuren! De motor werd gestart en de wieken begonnen langzaam aan te draaien en steeds sneller te gaan. Al snel voelden we de hele helikopter schudden en zei de piloot: “Tijd om te gaan!”. Vanaf dat moment konden we elkaar niet meer verstaan door het overweldigende geluid. En we verlieten al gauw het veilige weiland. De lucht in!

weilanden

Met de neus naar beneden gericht gingen we bijna het hele weiland over, vrij laag boven de grond. Om ineens echt op te stijgen. Wauw! Wat was dit een fantastische ervaring! Joost en ik konden alleen maar naar elkaar grijnzen en genieten van het mooie uitzicht. Het was niet heel helder. Maar terwijl het nog een beetje regende, werden de ramen door de wind steeds schoner. Er waren geen regendruppels meer te bekennen en de wereld onder ons werd steeds mooier.

Purmerend-luchtfoto

We vlogen over Purmerend heen en hoewel wij niets met deze stad hebben, was het mooi om te zien hoeveel logica er zit in de manier waarop de huizen zijn gebouwd. De piloot gooide de heli nog een paar keer op de zij om een scherpe bocht te maken. Wat een enorme adrenaline kick geeft. Zelf zat ik naast de deur en die bleef maar heen en weer klapperen. Terwijl wanneer we een bocht naar links maakten, ik dus tegen dat klepperende deurtje aanhing. Ik ben er maar vanuit gegaan dat de deur goed dicht zat. En dit bleek ook het geval gelukkig.

luchtfoto-weiland

Na een minuut of 5 door de lucht gezweefd te hebben, was het alweer terug om rustig naar beneden te gaan. Jammer dat het zo kort was. Maar wat een kick gaf het. Zelfs die paar minuten. Toen de piloot achterom keek en mijn blik ving, stak hij lachend zijn duim op. En ik kon alleen maar denken; ‘Wat een prachtbaan heeft die man!’.

Helikopter-piloot

Na 6 minuten vliegen, landde de helikopter weer in het weiland. De deuren werden open gegooid en het was tijd om heel snel te wisselen met de volgende groep. Joost en ik konden alleen maar grijnzen van oor tot oor. Onze oren suisden van de herrie in de helikopter. Maar dat maakte niet uit. Het bleek een geweldig cadeau en stiekem kunnen we niet wachten tot we nog eens zo’n vlucht mogen maken.

Show Full Content

About Author View Posts

Joyce

Hoi! Ik ben Joyce (32), schrijfster én oprichtster van MamaKletst.nl. Moeder van twee jongens, Luuk (6) en Maik (4). Samen met mijn vriend en mijn 2 kinderen woon ik in het mooie Amersfoort. Naast mijn blog werk ik op een BSO en volg ik een studie tot pedagogisch medewerker. Daardoor weet ik veel over het reilen en zeilen in moederland, waar ik weer goed over kan schrijven op MamaKletst!

Previous Blote mama buik van Daisy
Next Vaderdag 2015

12 thoughts on “Onze helikoptervlucht

    1. Daar was ik ook bang voor. Ik heb best wel wat hoogtevrees en opstijgen en landen met het vliegtuig vind ik altijd heel eng. Maar dit viel me alles mee. Het is een hele andere manier van vliegen. Of de adrenaline zorgde ervoor dat al mijn angsten verdwenen, dat kan ook 😉

  1. Ja, het is inderdaad een hele ervaring. Heel anders dan een vliegtuig. Ik ben vorig jaar met de kinderen geweest. We waren door een stichting uitgenodigd om mee te gaan. Ze organiseerden helikoptervluchten speciaal voor zieke kinderen. Een dag van tevoren werd ik nog gebeld door de regionale omroep met de vraag of ze mee mochten. Ze hebben ons de hele ochtend gevolgd. We zijn zeker een half uur in de lucht geweest en ik werd er een beetje misselijk van. Daarna is Damiën nog met de cameramensen een rondje gaan maken en die avond kwam het op het nieuws. Erg leuk om mee te mogen maken!

  2. Misschien toch maar ipv blogger, een helikopter piloot worden?? :p Of is dat toch teveel gevraagd? Jammer dat het niet zulk mooi weer is, maar ja. Dat is Nederland. Geen touw aan vast te knopen, met dat weer. Vijf minuten vind ik trouwens wel heel erg mager hoor…. Heb je er veel voor moeten betalen? Vind dat je toch minsten 15 minuten de lucht in zou moeten, maar ja…

    1. Zoals ik in het artikel schreef, was het puur en alleen voor de ervaring. En zoals je kunt lezen was die geweldig. Ik werd ook misselijk, dus het was voor mij prima. En dat het geen mooi weer was maakte dus niet uit.

  3. Wat gaaf!! En wat een leuk idee voor een cadeau! Ik heb zelf hoogtevrees dus ben benieuwd hoe ik dit zou vinden, zou het evengoed wel willen doen. En dan eens boven NY haha

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Close

NEXT STORY

Close

Baargoud voor kersverse moeders, wat is het en waarom bestaat deze traditie?

26 juni 2020
Close

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om je de beste surfervaring mogelijk. Als je doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van je cookie-instellingen of je klikt op "Accepteren" hieronder dan ben je akkoord met deze instellingen.

Sluiten