Onlangs hadden we een gast in huis. Onze oudste zoon van 14 jaar deed mee aan een uitwisselingsprogramma georganiseerd door zijn school. In het voorjaar was hij met een hele groep medeleerlingen naar Spanje, Valladolid, afgereisd en afgelopen week kwam de Spaanse groep naar Nederland. De gast van onze zoon was een hele leuke, gezellige en beleefde jongen. De communicatie tussen ons verliep in het Engels, zo goed en kwaad als het kon. En af en  toe leidde dit tot hilarische momenten.

Ik spreek zeker geen aardig woordje over de grens. Mijn Engels is redelijk tot very bad en mijn Duits ist Sehr slecht. Over Frans en de andere talen gaan we het verder maar niet hebben. De conversaties die ik met Duitsers voer gaan niet verder als: “Wie gehts ihnen?” Om vervolgens over te gaan in mijn beste Nederlands.  Als ik Engels spreek, of in ieder geval een poging doe, maakt mijn oudste puber negen van de tien keer een gebaar dat doet vermoeden dat het niet echt vloeiend klinkt. Hij buigt zijn hoofd en terwijl hij naar beneden kijkt, drukt hij zijn hand tegen zijn voorhoofd en schud nee. Met zijn ogen dicht. Dit doet me vermoeden dat het niet helemaal klopt wat ik zeg. Maar met een Spaanse gast in huis is Engels spreken dus wel noodzakelijk.

Aan tafel spraken we bewust ook Engels tegen elkaar, zodat onze Spaanse gast niet het gevoel had buitengesloten te worden. Onze Nederlandse tafelgenoot wilde vertellen dat hij een proefwerk Biologie had gehad over voortplanting. Hij zei: “I have had a test today about porn.” Het was even een paar seconde stil. Maar toen riepen wij, toehoorders, bijna synchroon in koor: “Wwwwwaaaaaaatttttt?” Om vervolgens in lachen uit te barsten. Het zou wel erg “shocking” zijn als de Spanjaard thuis zou gaan vertellen dat ze in Nederland Porno les krijgen. Dat moest even rechtgezet worden. Er leefden immers al enkele vooroordelen dat wij Nederlanders de hele dag wiet roken. Dit zou onze reputatie niet beter maken.

Net toen mijn Engels weer een beetje in de lift zat, en mijn puber steeds minder vaak met zijn ogen dicht “nee “ knikte, ging de Spanjaard weer naar huis. Het was een geweldige week. Thank you for the memories!

Show Full Content

About Author View Posts

Wanda

Mijn naam is Wanda, 44 jaar, getrouwd met Marcel en moeder van twee pubers. Onze oudste kerel is 15 en onze kleinste kruimel, ook een jongen, is 13. Deze twee mannen geven me heel veel inspiratie tot schrijven. Gelukkig maar, want ik ben er dol op!
Naast het moederschap en schrijven, heb ik nog een passie. Dat is het werken in de zorg. Ik werk parttime als verzorgende op een verpleegafdeling.
Ik wil jullie laten meegenieten van al het (ook wel eens niet) leuks dat het leven met twee pubers te bieden heeft.

Previous Babe, you got this – Een inspirerend boek voor iedere vrouwelijke ondernemer
Next Living Arrows 33/52: Een nieuwe vriend

Comments

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Close

NEXT STORY

Close

Besparen op vakanties – Bespaar Linkies

21 april 2017
Close

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om je de beste surfervaring mogelijk. Als je doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van je cookie-instellingen of je klikt op "Accepteren" hieronder dan ben je akkoord met deze instellingen.

Sluiten