Het is niet heel ongewoon dat wij van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat met een scherm voor ons neus zitten. Als het onze telefoons niet zijn, zijn het wel de iPads, de televisie, de computers of de laptop. Ik schrijf graag, blog graag. Dus zit ik met mijn neus achter de iPad of de computer. Tussendoor nog even mijn social media checken en her en der wat reageren. Mijn werk vind grotendeels plaats achter een scherm. Tijdens het voeden snuffel ik graag wat rond op Pinterest. Eten maken doe ik ook regelmatig met een recept via mijn telefoon. Ook Joost zijn hobby vindt plaats met zijn laptop en zijn iPad. Maar dat Luuk met zijn leeftijd van 6,5 maand al zoveel van ons zou overnemen, hadden we niet verwacht. Tijd dus om schermvrije uurtjes in te lassen.

Kleine vingertjes op een scherm

De eerste maanden keek Luuk vooral naar de schermen. Af en toe gingen zijn ogen naar de kleurtjes, maar verder keek hij dan al gauw ergens anders naar. Maar een aantal weken geleden stak hij zijn handen uit naar onze telefoons. Dat vonden wij wel grappig. Terwijl hij aan het scherm voelde en probeerde de apparaatjes naar zijn mond te brengen, maakten wij foto’s. Zo leuk vonden we het, dat hij op zijn jonge leeftijd al door had dat die apparaten zo interessant zijn. We zorgden voor wat babyspelletjes op de iPads en lieten hem zo af en toe wat op de iPads slaan. Lachten mee als hij om de vrolijke figuurtjes moet lachen en stimuleerden het scherm aan te raken. Tot we ons ineens afvroegen waar we toch mee bezig waren.

schermvrije uurtjes - www.mamakletst.nl

Weg met die schermen

Elke keer wanneer we met de iPad, of de telefoon op schoot zitten steekt Luuk zijn handen ernaar uit. Hij wil het ook aanraken, wil het bekijken, wil het in zijn mond stoppen. Maar dat doet hij niet alleen met de telefoons en de iPads. Als we zijn knuffel of ander speelgoed beethouden, wil hij het ook graag aanraken. En dat laatste is prima. Daar is het voor gemaakt. Daar leert hij veel van. Van die iPads leert hij nu nog niet zoveel, dat komt over een tijdje wel. Om het juist te stimuleren met andere dingen te spelen, hebben wij schermvrije uurtjes ingelast. Na het eten niet direct met de iPads voor ons, maar lekker wat voorlezen aan Luuk. We geven hem blokjes, waarmee we een toren bouwen, of het juist laten omvallen. En we maken contact door elkaar aan te raken en gekke geluidjes te maken. Dat is niet alleen goed voor Luuk, maar natuurlijk ook voor onszelf. Zo gezond is het niet om continue met je ogen aan zo’n scherm vastgeplakt te zitten.

Het geeft rust

Het zorgt voor veel rust ook, die schermvrije uurtjes. Het geeft rust om niet constant maar bezig te zijn met wat andere mensen online delen. Het geeft rust om me niet steeds in discussies op de verschillende social media kanalen te mengen. Want bij zo’n discussie komt altijd een stukje ergernis kijken, omdat je het niet altijd eens bent met iemand anders. Ik ben er een stuk gezelliger van geworden en heb veel meer aandacht voor Luuk. Samen zingen en lachen we wat af zonder die schermen erbij. En daarbij zorgt het er ook voor dat het nog interessant is als ik echt even gauw iets moet doen en Luuk even afgeleid moet worden. Hoe niet pedagogisch verantwoord dat misschien ook mag zijn. Volgens mij doet elke ouder het wel.

Niet verbieden

Toch ben ik niet van plan het gebruik op de apparaten te verbieden. Vrijwel elke school werkt inmiddels met iPads en ik wil natuurlijk wel dat Luuk daarin mee kan gaan. Dat hij niet op de basisschool pas voor het eerst een iPad in zijn handen heeft en geen idee heeft wat hij ermee aan moet. Maar het moet ook niet zo zijn dat hij de hele dag door met de iPad of de televisie bezig is. In mijn werk als gastouder was het normaal om tussen 17:00 en 18:00 uur scherm-tijd te hebben. Tot die tijd mochten de kinderen spelen met hun speelgoed, binnen of buiten. En pas na 17:00 uur ging de televisie aan, of werden de iPads tevoorschijn gehaald. Zo konden de ouders rustig het eten bereiden in dit hectische uurtje en kwamen de kinderen lichamelijk lekker tot rust.

Wij merken in elk geval al flink verschil. Voor elk half uurtje “scherm-tijd”, staat een half uurtje “scherm-vrij” spelen. We genieten er alle drie volop van. En als ik achter mijn computer zit, is het avond en ligt Luuk op bed, of is Luuk zelfstandig aan het spelen. Er moet natuurlijk wel gewerkt worden en dat verschil zal in de loop der tijd ook duidelijk gemaakt moeten worden aan Luuk. Ik ben benieuwd hoe dat proces gaat lopen, maar ik ben ervan overtuigd dat we daar ook onze weg weer in vinden.

Laat je jouw kind wel eens met je telefoon/iPad spelen en zijn hier regels voor?

Show Full Content

About Author View Posts

Joyce

Hoi! Ik ben Joyce (33), schrijfster én oprichtster van MamaKletst.nl. Moeder van twee jongens, Luuk (7) en Maik (5). Samen met mijn vriend en mijn 2 kinderen woon ik in het mooie Amersfoort. Naast mijn blog werk ik op een speelleergroep en bso en volg ik een studie tot pedagogisch medewerker. Daardoor weet ik veel over het reilen en zeilen in moederland, waar ik weer goed over kan schrijven op MamaKletst!

Previous Weekoverzicht #24
Next Dag mooie Akira

10 thoughts on “Schermvrije uurtjes

  1. Aron speelt nooit met de telefoon/tablet/laptop. Het enige wat hij doet is televisie kijken. Ik vind het eerlijk gezegd ook nog niet nodig. Hier gaat waarschijnlijk wel verandering in komen aangezien de basisschool waar hij heen gaat binnen nu en 4 jaar gaat beginnen met tablets. Een beetje dubbel vind ik zelf, aangezien wij daar helemaal niet mee bezig zijn.

  2. Wij doen het ook zo. Verbieden vind ik dubbel omdat we er zelf ook veel gebruik van maken en hij ons dat ziet doen. Ik heb een paar filmpjes erop staan die hij mag kijken maar limiteer dat tot max 2 keer per dag. En er zitten genoeg dagen tussen dat ze niet aangezet worden. Als hij ouder is zal hij hier zijn eigen iPad krijgen (paps koopt toch wel weer een nieuwe) die we dan vooral voor educatieve middelen gebruiken.
    Ik wil niet dat hij met de mobieltjes of mijn MacBook speelt dan vind ik de iPad een goed alternatief.

  3. Hier pakt zoonlief de telefoon ook alleen nog maar om in z’n mond te stoppen. Ik vind het een heel goed idee van je! Ik ‘zit’ regelmatig op m’n telefoon, maar merk al dat ik er ook niet altijd zin in heb om weer alles te checkrn.

  4. Fay stopt de telefoon in d’r mond en mept op het toetsenbord. Ze kijkt graag naar het scherm maar als ze eigen speeltjes krijgt dan speelt ze daarmee.. We hebben onbewust schermvrije tijd dus helemaal top!

  5. Heel slim dat je de pauzes in last.
    Ik ben ook van mening dat ze er wel mee in aanraking moeten komen. Maar ook beperken. Ze moeten ook leren dat er een hele leuke wereld buiten de schermen is.
    In deze tijd ontkom je niet aan de schermen maar ik denk wel dat er nog veel te leren is aan het beperken. Ook op basisscholen. In mijn werk als gastouder willen de kinderen ook gelijk uit school schermtijd, en dat nadat ze al 2x per dag op de computer werken (die staat vaak al aan om 8.15) en filmpjes kijken, school tv kijken enz.
    Ze zijn nog jong dus laat ze vooral ook buiten de schermen om dingen leren. Dat is goed op alle vlakken!

  6. Ik vind het goed dat je er zo bewust mee bezig bent en erover nadenkt wat je wilt en belangrijk vindt hierin.

    Hier is het alleen computertijd (en dan nu alleen de WII) als ik kook (half uurtje, drie kwartier dus), verder niet want ik merkte dat onze kinderen er vervelend van werden. Ze vonden het zo moeilijk om de ipad weg te leggen steeds, leverde veel discussie, niet gezellig. Overigens computeren alleen de oudsten (9, 7 en 4 jaar) of kijken tv, de jongste van 1 taalt niet naar een scherm en dat laat ik lekker zo. Die tijd komt vanzelf wel.

  7. Zelf zijn we hier niet echt mee bezig. De kinderen kregen nooit de tablet of telefoon. Sinds vorig jaar mogen ze er af en toe op. Maar ik heb twee draken die liever buiten spelen, dus dat scheelt weer een boel. En een filmpje kijken via Netflix op de tab, zie ik niet als een probleem. Als het afgelopen is, is het afgelopen en wordt de Duplo gepakt. Haha, lekker makkelijk.

  8. Hier probeert de peuter op elk beeldscherm dat ze tegenkomt het volgende beeldscherm tevoorschijn te vegen met haar vingertje… Haha! Ze weet in ieder geval hoe het werkt.
    Mijn telefoon geef ik liever niet, simpelweg omdat ze dan zomaar opeens filmpjes e.d. gaan tweeten en facebooken… ‘Ik keek zojuist naar Nijntje gaat logeren, blablabla’

  9. Ik herken mezelf helemaal in je verhaal! Die kleintjes nemen onze gewoontes zo snel over. Onze dochter van bijna 2 mag af en toe even op de i-pad (twee keer per week een kwartiertje ofzo), maar speelt nog veel meer met haar eigen speelgoed. De telefoons blijven van papa en mama, ze weet dat ze daar niet aan mag zitten.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Close

NEXT STORY

Close

5x blogs over verjaardagen – Mama Linkies

26 mei 2017
Close

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om je de beste surfervaring mogelijk. Als je doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van je cookie-instellingen of je klikt op "Accepteren" hieronder dan ben je akkoord met deze instellingen.

Sluiten