Maandenlang heb ik geroepen dat het me niet snel genoeg kon gaan allemaal. En de laatste weken heb ik in het ziekenhuis steeds gesmeekt om me te helpen, zo klaar was ik ermee. Vandaag kun je lezen wat ik totaal niet mis aan zwanger zijn.

 De ziekenhuisbezoeken. Voorafgaand aan elk bezoek, hielden we er rekening mee dat ik niet meer naar huis mocht. Dus stond er uit voorzorg al een tas met de hoognodige spullen in de auto, zodat ik me in elk geval zou kunnen opfrissen en me in makkelijk zittende kleding zou kunnen heisen als ik inderdaad opgenomen zou worden.

 De angst of alles wel goed zit. Voordat je zwanger bent maak je je een voorstelling van hoe het zal zijn en hoe het zal voelen, zo’n dikke buik met een bewegende baby erin. Je leeft toe naar de echo’s en bent blij als je je baby weer kunt zien. Maar de angst bij die eerste echo’s, of alles wel goed zit, of zijn of haar hartje zal kloppen. En dan die 20 weken echo, de angst of je kindje niet een of andere ernstige afwijking heeft. Het zorgen maken begint al op het moment dat je een positieve test in handen hebt. En gaat ook niet meer voorbij zolang je leeft haha!

 Het oplopen van de getallen op de weegschaal. Natuurlijk hoor je wat aan te komen tijdens de zwangerschap. En ik mocht nog niet klagen hoor, pas vanaf week 32 kwam ik veel in gewicht aan door al het vocht dat ik vast hield. Maar kom op, geen enkele vrouw vind het leuk om zwaarder te worden. Ik ben alles wel alweer kwijt trouwens, 2 weken na de bevalling zakten mijn oude broeken al van mijn kont af.. Yes!

 Al die goedbedoelde adviezen van mensen. “Geniet van je zwangerschap!” Hoe dan?! “tja, die kwaaltjes die horen erbij he..” Nee, die horen er niet bij! Een enkeling misschien, maar niet alles tegelijkertijd! “Ach, voor je het weet is het voorbij en wens je soms die dikke buik nog terug”. Voor ik het weet is het voorbij? Het duurt maar en het duurt maar, de dagen kruipen voorbij, hou je mond! “Dit, dit en dit helpt goed tegen de misselijkheid” Denk je nou echt dat ik al die dingen nog niet geprobeerd heb? En zo kan ik nog wel even doorgaan. En ja, ik weet dat het goed bedoeld is, maar het zijn zulke dooddoeners. Maar goed, mensen die met je mee gaan klagen, helpen uiteindelijk ook niet. Eigenlijk is helemaal niets goed op zo’n moment 😉

zwanger
 Het terug kruipen in mijn coconnetje.
Ik was alleen nog maar thuis, deed geen leuke dingen, kwam nauwelijks buiten en zag vrij weinig mensen. Het was eigenlijk best een eenzame periode, maar ik kan me voorstellen dat mensen mij niet kwamen opzoeken, zo gezellig gezelschap was ik namelijk niet.

 De verschrikkelijke bekkeninstabiliteit. Die kwam al opzetten toen ik 6 weken zwanger was. Jeetje wat heb ik een pijn gehad en wat begon ik al snel te waggelen, omdat gewoon lopen teveel pijn deed.

 Al die rot medicatie. Fijn hoor zo’n hoge bloeddruk en de bijbehorende bloeddrukverlagende medicatie. De medicatie maakte me zo suf. Ik moest 1,5 uur na het innemen van mijn pillen echt op bed gaan liggen, want dan kickte alles in en had ik niet eens de energie meer om me om te draaien op bed. En om het nog leuker te maken, werd de boel na 4 weken ook nog eens opgehoogd en moest ik de dubbele dosering slikken. Je raad het al, ik was de hele dag door een zombie en kon echt helemaal niets meer. En die pillen in combinatie met een zware antibioticakuur vanwege een blaasontsteking is helemaal niet aan te raden. Ik ben 4 dagen high geweest. Daar kunnen geen andere verdovende middelen tegenop.

 De knietjes en ellebogen in mijn ribben. Het bewegen van je baby is een fijn gevoel, maar de porren van knietjes en ellebogen in mijn ribben mis ik dan weer totaal niet. Het was helemaal beurs na verloop van tijd.

 Het gieren van de hormonen. Ik ben normaal al iemand die zich de mond niet snel laat snoeren, maar tijdens mijn zwangerschap kon ik me erg lelijk gedragen. Uitvallen naar manlief en mensen flink de waarheid vertellen. Aan de andere kant was ik dan ook binnen no time een zielig hoopje ellende, die huilend in een hoekje zat te snikken over hoe slecht het leven wel niet was. Ja.. die hormonen, verschrikkelijk! Al was het soms ook wel makkelijk om raar gedrag daarop af te schuiven, haha!

 Het parkeren van mijn auto. Ja dat klinkt gek he, maar ik had al zo snel een bolle toeter dat parkeren een drama was. Want ik moest genoeg ruimte hebben aan de bestuurderskant om uit te kunnen stappen. En dan maar hopen dat er niet 1 of andere gek vlak langs mijn auto zou parkeren in de tussentijd. Ik heb nog net geen papier met “Pas op, hou ruimte vanwege zwangerschap!” op het raam gehangen.

 Het slapen op mijn linkerzij. Want op een andere zij, op mijn rug of op mijn buik was niet te doen.

 Het niet mogen eten van mijn favoriete kaasjes en filet american. Tja, die heb ik gewoon gemist.

 Het prikken van mijn bloedsuiker. Vanwege de zwangerschapsdiabetes, moest ik 5 keer per dag mijn bloedsuiker prikken, door middel van een vingerprikje. Al ben ik er nog niet helemaal vanaf, want over 3 weken moet ik voor nacontrole naar de diabetes verpleegkundige en voor die tijd moet ik nog 2 keer een dagcurve prikken, maar dat is te overzien. Het is heerlijk om niet meer met die prikspullen in mijn tas rond te hoeven lopen. Zoveel ruimte nam het niet in beslag, maar ik was de hele dag door bezig met prikken en eten en zorgen dat ik niet te lage bloedsuikers zou krijgen. Nee, ik mis er niks aan!

 Het opnieuw vertellen van mijn verhaal aan weer een nieuwe arts. In de laatste 4,5 maand heb ik wel 10 verschillende artsen en bijbehorende co-assistenten gezien, die allemaal opnieuw ons verhaal wilden horen. Het is leuk hoor om in een zeer kundig ziekenhuis onder controle te zijn, maar een academisch ziekenhuis zorgt ook voor heel veel leerlingen, die allemaal alles moeten leren en herhalen. Vermoeiend!

 De hoge bloeddruk en het vocht. Tja, het vocht kwam natuurlijk door de hoge bloeddruk, maar ik ging me van allebei de zaken niet beter voelen.

Omdat natuurlijk niet alles zo slecht was aan de zwangerschap, kun je hier lezen over de dingen die ik wel mis aan het zwanger zijn.

Wat mis jij niet van je zwangerschap? 

Show Full Content

About Author View Posts

Joyce

Hoi! Ik ben Joyce (32), schrijfster én oprichtster van MamaKletst.nl. Moeder van twee jongens, Luuk (6) en Maik (4). Samen met mijn vriend en mijn 2 kinderen woon ik in het mooie Amersfoort. Naast mijn blog werk ik op een BSO en volg ik een studie tot pedagogisch medewerker. Daardoor weet ik veel over het reilen en zeilen in moederland, waar ik weer goed over kan schrijven op MamaKletst!

Previous Weekoverzicht #4: Wat is Luuk een lekker ventje
Next Filofax – Een nieuwe verslaving

2 thoughts on “Wat ik niet mis aan zwanger zijn

  1. Ik ben nu zwanger van de 2de. 29weken + 6 dagen om precies te zijn… Wat ik graag wil missen zijn deze slapeloze nachten (het is nu 3:53 en ben al wakker sinds 01:00… hoeraa!) Over een paar uur staat mijn kleine ventje (1,5) in zijn bedje te roepen “mamaaa, mamaaa,… eten?” Dus uitslapen is er al een hele tijd niet meer bij. 😉 (Nadeel van 2de zwangerschap.. laat staan lekker relaxen waneer je wilt…nope, kleine man eist alle aandacht en terecht hoor. Maar het is wel zwaar.) Wat ik verder graag wil missen is dat gehannes met die buik. Bukken, opruimen, schoonmaken, schoenen aandoen… allemaal lastig. Laat staan een 13 kilo wegend klein schatje op je arm nemen of een gevecht als hij zijn schoenen niet aan wil. Pffff zweet op mijn rug. Ik mis mijn lijf… al een paar jaar 😉 Maar het is gelukkig maar tijdelijk!

    1. Gelukkig ben je nu over de helft, al begonnen bij mij de problemen pas echt toen ik op jouw termijn was 😉 En toen had ik gewild dat het alleen de slapeloze nachten en het niet kunnen relaxen overdag door een kleine vent, al zou ik dan niet beter weten en dat ook verschrikkelijk vinden.

      Kop op, het einde is in zicht 🙂

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Close

NEXT STORY

Close

Schermvrije uurtjes

6 oktober 2014
Close

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om je de beste surfervaring mogelijk. Als je doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van je cookie-instellingen of je klikt op "Accepteren" hieronder dan ben je akkoord met deze instellingen.

Sluiten