Van de week schreef ik een artikel over lichaamsversieringen. Ik heb namelijk een tatoeage. Daarnaast heb ik een blauwe maandag een tongpiercing gehad. Op de tatoeage ben ik niet bepaald trots. Het verhaal achter de tatoeage maakt wel dat hij bij me hoort, hij is verweven in mijn leven. Wat betreft de tongpiercing, ik was benieuwd naar de ervaring, maar het past niet bij me. En ik heb natuurlijk gaatjes in mijn oren, dat geldt denk ik voor bijna iedere vrouw.

Maar hoe denk ik over lichaamsversiering bij mijn kinderen? Zou ik het goed vinden als ze thuis zouden komen met de mededeling: ‘Mam, ik wil graag een tatoeage!’? Mijn vader was daar heel duidelijk in, als ik thuis zou durven komen met een tatoeage dan zou hij hem ter plekke en met zijn blote handen verwijderen. Daar schuilde voor mij dan ook de uitdaging in. Knappe man als hem dat gelukt was. Ja, die arme man heeft heel wat moeten doorstaan met mij!

Persoonlijk zou ik er geen problemen mee hebben wanneer mijn kinderen graag een tatoeage of piercing zouden willen hebben. Ik hoop wel dat ik de gelegenheid zou krijgen om er van tevoren met ze over te praten. Een piercing groeit op den duur wel weer dicht, die tatoeage is natuurlijk een heel ander verhaal. Aan de andere kant, als het hun eigen beslissing is en ze er blij mee zijn, moeten ze het natuurlijk helemaal zelf weten.

Het zelf kunnen beslissen vind ik een heel belangrijk punt. Ik zou persoonlijk geen gaatjes in de oren van mijn dochter laten schieten, voordat ze er zelf om gevraagd heeft. Nu weet ik dat het in sommige culturen heel normaal is om dit wel te doen, maar dat geldt ook voor zoveel andere zaken waar ik me totaal niet in kan vinden. Als het moment daar is dat ze om gaatjes vraagt, dan staan we bij wijze van spreken de volgende dag al bij de juwelier. Geen dag eerder dus.

Zelfs ik vind dit een verrassende conclusie. Ik had namelijk gedacht dat ik er net zo over dacht als mijn vader toentertijd deed. Nou ja, ik ben sowieso wel iets genuanceerder dan hij, maar toch. Ja, mijn kinderen mogen lichaamsversieringen. Ze moeten er alleen wel zelf over beginnen. En voor de tatoeages en/of piercings de wettelijke leeftijd hebben bereikt! Hoe denk jij hierover?

 

Bron uitgelichte afbeelding: Pixabay

 

 

Show Full Content

About Author View Posts

Gera

Hoi, mijn naam is Gera ('83). Samen met mijn manlief vormen wij een gezellig samengesteld gezin met drie geweldige kinderen: Johan (2002), Levi (2015) en Lisa (2016). Mijn inspiratie is dan ook alom aanwezig! Schrijven en anderen helpen is mijn passie! Daarom richtte ik mijn bedrijf Tekst & VA Gera Stockschen op (www.gerastockschen.nl). Meer van mij lezen? Kijk dan eens op mijn persoonlijke blog www.huismama.nl.

Previous Weekoverzicht #136
Next GPS voor kinderen; een handige tool of overbodige bezorgdheid?

1 thought on “Wel of niet, lichaamsversiering bij je kinderen

  1. Ik wilde voor mijn dochters eigenlijk geen oorbellen. Waarom zou ik in ze laten prikken, dacht ik. Maar goed, sinds vorige week heeft mijn tweede dochter dus gaatjes! Ze wilde het zo graag… En is er zo blij mee. Nu wil mijn oudste ook natuurlijk haha. Blijk ik weer toch niet zo principieel als ik dacht haha. Tatoeages is nog niet aan de orde natuurlijk. Blij zou ik er niet van worden eerlijk gezegd, maar het is hun lijf 🙂

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Close

NEXT STORY

Close

Primark shoplog

10 oktober 2014
Close

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om je de beste surfervaring mogelijk. Als je doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van je cookie-instellingen of je klikt op "Accepteren" hieronder dan ben je akkoord met deze instellingen.

Sluiten