Het is vandaag een speciale dag die is opgericht in 2000, om internationaal begrip aan te kaarten voor deze groep mensen. Begrip, iets waar het in ons land nog steeds op téveel plaatsen aan schort. Maar gezien de internationale dag hiervoor, blijkbaar geen vreemde tendens. 

Pas ging er een filmpje viral, waarin je zag hoe een moeder, vader en jong kind worden gered door soldaten uit een vuurgevecht. Heftige beelden om te zien, die eveneens hele heftige reacties losmaakten. Mensen vonden het vreselijk om te zien, hoe dit gezinnetje hulpeloos in een vuurgevecht tegen elkaar aan kroop. Hoe soldaten hun leven waagden om deze mensen hier letterlijk uit te trekken. En het vreemde; dit zijn voor mij vluchtelingen.

Dit zijn de mensen die in dusdanige situaties zijn beland, dat ze hun land ontvluchten. Dat ze ergens anders op zoek gaan naar een voor ons simpele basisbehoefte; veiligheid. Maar het land waar deze veiligheid te vinden is, staat vervolgens ook met gefronst gezicht te kijken. Het blijft een voortgaande discussie, waarvan ik wel eens bang ben dat er altijd een grote groep mensen zal zijn die er zo tegenaan kijkt.

En door vluchtelingen wordt wel eens rotzooi getrapt en hoewel ik dit totaal niet goedkeur, snap ik het wel. Die mensen hebben de hele dag totaal niets omhanden. Geen werk, geen familie of vrienden, geen hobby’s etc. Het zit in de menselijke aard om dan wel wat te gaan zoeken en dan mond ook wel eens uit in negatief gedrag.

Ik begreep laatst wel dat ze met hen aan de gang willen om ze op te leiden tot beroepsgroepen, waar een groot tekort aan is. Dus ze pakken onze banen niet af, zoals velen al snel roepen, ze doen het werk wat wij niet willen doen. En dat lijkt me een goede zaak. Niets is beter voor de integratie, dan een baan en de meekomende zelfstandigheid. Ik hoop dan ook dat deze mensen straks in een positiever licht komen te staan.

Al met al, goed om bij stil te staan. Laten we hopen dat het begrip ook gaat toenemen en dat de benaming ‘vluchteling’,  niet meer zo negatief klinkt.

Show Full Content

About Author View Posts

Sharelyn

Ik ben Sharelyn, 29 jaar oud en mama van twee prachtige kindjes. Jiro is m'n oudste, hij word in december 4 en mag dus bijna naar school. En Fayenna van 2 jaar. Een lekkere bijdehante meid.
Ik ben in 2010 afgestudeerd aan de Vrije Universiteit Amsterdam, Master Sociale Psychologie. En had altijd al een passie voor schrijven.
Onder andere door mijn achtergrond, vind ik het erg leuk om te schrijven over wetenschappelijke onderzoeken en maatschappelijke kwesties. Maar hier en daar een blog over mijn ervaringen als mama, kan je ook van mij verwachten. Allen met vaak net even een scherp randje.

Previous De uitslag van de intake, krijg ik de maagverkleining?
Next Babyritme met 8 maanden

Comments

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Close

NEXT STORY

Close

Tien jaar geleden tag

6 februari 2016
Close

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om je de beste surfervaring mogelijk. Als je doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van je cookie-instellingen of je klikt op "Accepteren" hieronder dan ben je akkoord met deze instellingen.

Sluiten